ตอนที่สวี่หรูอิงมาถึง บ้านตระกูลหลีก็ส่งกลิ่นหอมโชยออกมา
“กลิ่นอะไรน่ะ?” สวี่หรูอิงยื่นหน้ามาดู “พวกนายแอบกินของอร่อยลับหลังฉันเหรอ?”
เชิ่งอวี้เซียวเลิกตามองขึ้นนิดหน่อย ก่อนตอบอย่างเกียจคร้านว่า “ต้องแอบทำไม?”
สวี่หรูอิงเกลียดน้ำเสียงพูดของลูกพี่ลูกน้องคนนี้จนอยากกัดฟัง หล่อนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแล้วเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ
หลีเสี่ยวหยาเหยียบม้านั่งตัวเล็กกำลังหุงข้าวผัดอยู่
ข้าวนิดหน่อย ใส่น้ำมันหมูกับไข่ เห็ดหูหนูหั่นและเห็ดป่า กวนผัดจนหอมเป็นพิเศษ
หอมยิ่งกว่าเนื้อที่สวี่หรูอิงยกมาอีก!
สวี่หรูอิงรู้สึกว่าตัวเองด้อยลงทันที มองซ้ายมองขวา เห็นเชิ่งอวี้เซียวกับหนิงเหิงยืนแยกกันอยู่ซ้ายขวา เหมือนสองเทพารักษ์
แต่ก็มีดีแค่ยืนเป็นสองเทพารักษ์นั่นแหละ
สวี่หรูอิงพูดเยาะว่า “เป็นอะไรไป? ผู้ชายตัวโตสองคน ปล่อยให้เด็กผู้หญิงตัวเล็กเหยียบม้านั่งหุงข้าวผัดให้กินเนี่ยนะ!”
ตอนนี้ไลฟ์สดกำลังดำเนินอยู่
ข้อความไลฟ์สดประหลาดใจ:
[ตะลึงมาก คนแรกที่ออกมายืนแทนคนอื่นกลับเป็นสวี่หรูอิง!]
[+1 เมื่อกี้ดูตอนหล่อนเข้ากล้อง ท่าทางอย่างกับว่าเกลียดหลีเสี่ยวหยาเลยนะ]
[สรุปว่าใครคือสวี่หรูอิง? มีแค่ผมคนเดียวที่ยังไม่รู้หรือเปล่า]
[เป็นลูกพี่ลูกน้องของเชิ่งอวี้เซียว ฐานะบ้านหล่อนน่าจะธรรมดา]
[ธรรมดาแต่ใส่ชาแนลกับแอลวีอีกนะ?]
ระหว่างที่ข้อความไลฟ์สดถกเถียงกันว่าฐานะบ้านสวี่หรูอิงดีหรือไม่ดี นับเป็นระดับลูกคนรวยหรือเปล่า
เชิ่งอวี้เซียวก็ตอบคำถามของสวี่หรูอิง: “พี่คิดว่าพวกเราไม่อยากทำหรือไง?”
หนิงเหิงข้าง ๆ ถอนหายใจ: “หลีเสี่ยวหยาหาว่าพวกเราแต่งานวัตถุดิบ”
สวี่หรูอิง: “...”
สวี่หรูอิงด่าว่า: “เมื่อก่อนให้พวกนายฝึกทักษะชีวิตพื้นฐานไว้บ้างก็ไม่ฟัง?” หล่อนหันไปทางเชิ่งอวี้เซียว: “เมื่อก่อนนายไม่ใช่ไปปีนเขาตั้งแคมป์กับคนอื่นเหรอ? ตั้งแคมป์ก็ต้องทำกับข้าวเองป่าเองไม่ใช่เหรอ?”