หลังจากป้าเสี่ยวต้องอกหักกลับไป คนอื่น ๆ ที่ยืนรออยู่ตรงปากหมู่บ้านก็ไม่กล้าเข้ามาหาเรื่องให้อับอายอีก
พอรถแล่นมาถึงหน้าบ้านหลีเสี่ยวหยา ชาวบ้านไม่กี่คนที่รออยู่ตรงนั้นถึงได้ลุกขึ้นยืน ถูมือไปมา แล้วพูดว่า "เสี่ยวหยา อากงของหนูถูกตำรวจจับไปแล้ว บ้านนี้เข้าหน้าหนาวก็อยู่ยากนะ มาอยู่บ้านลุงกับอาเถอะ"
หลีเสี่ยวหยามองพวกเขาด้วยความสงสัย "บ้านไม่ได้เพิ่งอยู่ยากตอนปีนี้นะคะ อยู่ยากมาตลอดเลย ก่อนอากงถูกจับ ท่านก็ไม่มีขา ลงไปทำงานในไร่ไม่ได้... ตอนนั้นพวกอาลุงก็ไม่เคยมาหาหนูเลยนี่คะ"
พวกผู้ชายถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
ข้อความไลฟ์สดก็ระเบิดขึ้นทันที
[ฮ่า ๆๆ หลีเสี่ยวหยาพูดเป็นนะ]
[มันดีจริง ๆ คำเดียวเลย!]
[ชาวบ้านนี่มันคนยังไงกัน?]
[ก่อนหน้านี้หลีเสี่ยวหยาบอกให้ฉินสุ้ยช่วยตัวเอง หาน้ำร้อนมาให้ฉินสุ้ยอบเสื้อผ้า ยังต้องต่อรองราคา ก็ดูออกแล้วว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่คนที่จะหลอกง่าย ๆ]
[ใช่เลย ถ้าคุณชายใหญ่เชิ่งไม่ใช่คนที่มาถึงก็ดีกับเด็กคนนี้เป็นพิเศษ เด็กคนนี้ก็คงไม่อยากจะยุ่งกับเขาเหมือนกัน เธออายุน้อย แต่ในใจแจ่มแจ้งดีนะ]
ตอนนี้ชาวเน็ตยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกว่าหลีเสี่ยวหยาน่ารักน่าเอ็นดู ชั่วขณะนั้นแทบไม่มีใครนึกถึงหลีจิงจิงเลย
"เสี่ยวหยา มิใช่ว่าพวกอาลุงไม่เคยใส่ใจหนูนะ แต่อากงของหนูเป็นคนอารมณ์ร้าย ไม่ยอมให้พวกเราเข้าใกล้หนู บอกว่าพวกเราไม่หวังดี" คนนั้นหยุดไปครู่หนึ่ง ชี้ไปที่บ้านแล้วพูดว่า "ดูสิ บ้านพังขนาดนี้ ถ้าหิมะตกหนักกว่านี้อีกหน่อย หลังคาอาจจะถล่มลงมาทับเอาได้ จะอยู่ได้ยังไง? ให้นอนข้างเตาให้อุ่น หนูก็ยังต้องอาลัยฟืนเลย..."
"ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าบ้านพัง หนูก็จะหาบันไดปีนขึ้นไปซ่อมเอง" หลีเสี่ยวหยาพูดอย่างสงบนิ่ง
[อะไรนะ? เด็กคนนี้ซ่อมหลังคาเองได้ด้วย?]
ข้อความไลฟ์สดตกตะลึงอยู่ไม่หาย ขณะเดียวกันพวกผู้ชายก็พูดอะไรไม่ออก