นานทีเดียว กว่าฉีเวยเวยจะเงยหน้าขึ้นจากอ้อมอกของพ่อ เช็ดน้ำตา แล้วยิ้มออกมาจริงๆ “พ่อ หนูหิวแล้ว”
“เอ้อ! หิวดี! หิวดี!” ฉีโฉวฝืนใจยิ้ม “พ่อจะทำข้าวให้! หมูสามชั้นตุ๋น ซี่โครงตุ๋น แล้วก็ปลาอีกตัว! วันนี้เรากินกันให้อร่อย!”
เขาหยิบเนื้อหมูและผักบนโต๊ะ รีบเดินเข้าครัวไป
ไม่นาน ก็ได้ยินเสียงล้างผักแล่เนื้อ ซึ่งคล่องแคล่วมาก
เฉินหงเซี่ยพาลูกสาวนั่งลง แล้วกระซิบ “เวยเวย เรื่องหย่าร้าง เราต้องวางแผนกันให้ดี ทางฝ่ายตระกูลถังไม่ใช่คนง่ายๆ โดยเฉพาะพ่อของถังอ้ายจวิน เขามีเส้นสายใหญ่โต…”
“หนูรู้” ฉีเวยเวยพยักหน้า “เพราะงั้นหนูถึงต้องไปหาลูกสาวที่มณฑลซานตงก่อน พอเจอลูกสาวแล้ว มีหลักฐาน แล้วค่อยไปเคลียร์กับตระกูลถัง”
“หลักฐาน?”
“หลักฐานที่ถังอ้ายจวินกับถังเถียนเถียนเป็นชู้กัน ก็คือหนังสือรับรองฉบับนี้”
สายตาของฉีเวยเวยเยือกเย็นลง “แต่ยังต้องมีหลักฐานว่าพวกเขาเปลี่ยนตัวเด็ก หนังสือรับรองนี้ไม่ได้เขียนไว้ชัดเจน แต่ก็พอให้เห็นร่องรอยบางอย่าง หนูคิดว่า เรื่องนี้ต้องมีคนเป็นคนกลาง ถ้าหาลูกสาวเจอ ทุกอย่างคงง่ายขึ้น”
เฉินหงเซี่ยครุ่นคิด แล้วพยักหน้า “มีเหตุผล แต่เวยเวย เธอจะไปมณฑลซานตงได้ยังไง? ออกจากบ้านต้องมีจดหมายแนะนำ เธอ…”
“จดหมายแนะนำหนูจะหาทางเอง” ฉีเวยเวยพูด “แม่ อย่าเพิ่งกังวลเรื่องนี้ ตอนนี้หนูต้องการให้แม่กับพ่อ ช่วยกลบเกลื่อนให้หนูต่อหน้าถังอ้ายจวิน”