เรื่องเจรจาซื้อขายกลางถนน เจียงหลินเองก็เคยมีประสบการณ์มาแล้ว
ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ที่ระบบดาว M417 คุณเจียงต้องติดต่อกับนักเก็บกากหลากหลายคน การนั่งเจรจาซื้อขายท่ามกลางซากปรักหักพังที่มีลูกปืนใหญ่ปลิวว่อนก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่บ่อยๆ
เธอเดินเข้าไปจับมืออีกฝ่ายอย่างสงบนิ่ง “ฉันส่งรายการสินค้าละเอียดให้คุณระหว่างทางแล้ว ถ้าเป็นไปได้ ฉันหวังว่าจะได้ร่วมมือกันระยะยาวค่ะ”
ได้ยินเจียงหลินพูดเช่นนั้น อีกฝ่ายก็ร้อง “อืม” อย่างงุนงงเล็กน้อย
เสียงแหบต่ำ เป็นผู้ชาย
แต่ก็ไม่เป็นไร
เจียงหลินสูง 182 เซนติเมตร หนัก 83 กิโลกรัม ต่อให้มือเปล่าก็ยังจับอีกฝ่ายกดลงกับพื้นแล้วชกจนกลายเป็นก้อนเนื้อได้
ชายคนนั้นมองดวงตาสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่นของเจียงหลินผ่านหน้าต่างมองภาพ จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าที่เขาเลือกสถานที่ซื้อขายตรงนี้ ก็เพื่อแสดงอำนาจคำสั่งที่ใช้ข่มขวัญตั้งแต่แรกใส่อีกฝ่าย แล้วค่อยหาโอกาสขึ้นราคา
แต่ท่าทีสุขุมราวกับเข้าออกสวนหลังบ้านตัวเองของอีกฝ่ายนั้นต่างจากที่เขาคิดไว้โดยสิ้นเชิง
อีกอย่าง...อีกฝ่ายพูดตรงประเด็น เปิดปากก็เข้าเรื่อง ไม่มีการหยั่งเชิงสักนิด แถมไม่แสดงท่าทีหวาดหวั่น ดูเหมือนคนมีประสบการณ์
“ไม่มีของเหรอ?” เจียงหลินเลิกคิ้ว เสียงฟังดูเย็นยะเยือกแม้อากาศจะร้อนระอุ “หลอกล่อฉันหรือไง?”
ระหว่างพูด มีดผีเสื้อหมุนพลิกไปมาคล่องแคล่วอยู่ตรงปลายนิ้วที่สวมถุงมือปิดมิดชิด ชวนให้รู้สึกขนลุก
“มีๆ จะไม่มีของได้ยังไง?! ของในกาแล็กซี G37 ทั้งหมด ไม่มีใครครบเท่าพวกเราแล้ว” ชายคนนั้นประเมินเจียงหลินอย่างรวดเร็ว แล้วรีบส่งข้อความไปยังจุดอับสายตาที่คิดว่าอีกฝ่ายมองไม่เห็น “ข้างนอกร้อนมาก เจ้านายตามพวกเราไปดูของก่อนเถอะ”