ผู้กลายพันธุ์? มาโผล่ที่นี่ได้ยังไงกัน??
ไม่ต้องพูดถึงว่าย่านนี้เป็นเขตที่อยู่อาศัยซึ่งค่อนข้างปลอดภัย ด้านนอกมีกองทัพประจำการอยู่ แถมโรงเรียนนายร้อยหลีหมิงก็อยู่ใกล้ ๆ อสูรกายกลายพันธุ์โผล่มาที่นี่โดยไม่มีใครรู้ตัวได้ยังไงกันเนี่ย??
“ไปก่อน” เจียงหลินตัดสินใจทันที ยกชาพลังงานในมือดื่มรวดเดียวหมด จากนั้นโยนแก้วให้ถังขยะอัจฉริยะที่อยู่ข้าง ๆ “พวกเราไม่มีอะไรติดตัวเลย หนีไปก่อน”
เฉวียนหย่าพยักหน้า จับมือเจียงหลินอย่างคล่องแคล่ว สีหน้าเต็มไปด้วยความไว้ใจอีกฝ่าย “ได้ ฉันจะตามเธอไป”
เสียงกรีดร้องและเสียงร้องไห้ดังขึ้นไม่ขาดสายจากทุกทิศทาง เจียงหลินรีบเปิดคอมพิวเตอร์แสงเพื่อหาเส้นทางที่ดีที่สุดไปยังโรงเรียนนายร้อยหลีหมิง แล้วพาเฉวียนหย่ามุดเข้าไปในตรอกเล็ก ๆ พลันได้ยินเสียงลมราวกับมีบางอย่างพุ่งเข้ามาจากด้านหลัง
“ปีนข้ามตรงนี้ไป แล้วเดินต่ออีกสองถนนก็ถึงโรงเรียน”
เจียงหลินรีบช่วยยกตัวเฉวียนหย่าข้ามกำแพงสูง พอมีจังหวะก็หันกลับไปมอง เห็นหนวดปลาหมึกขนาดมหึมาสายหนึ่งบนถนนยาวที่อยู่ไม่ไกล กำลังพันชายที่พยายามหนีขึ้นไปกลางอากาศ ก่อนจะเหวี่ยงเขากระแทกกำแพงจนร่างแหลกเละ
“เร็วเข้า! มันกำลังจะตามทันแล้ว!”
“ไม่ได้ ทางนี้ก็มีเต็มไปหมด!” เฉวียนหย่าเพิ่งปีนขึ้นไปถึงยอดกำแพงก็หน้าซีดเผือด ทุกแห่งที่เธอมองเห็นล้วนมีอสูรกายกลายพันธุ์กำลังเข่นฆ่าพลเรือน เธอสูดหายใจลึกสองครั้ง บังคับตัวเองให้สงบลง “เมื่อกี้ฉันส่งข้อความขอความช่วยเหลือไปแล้ว ภายในสามนาทีก็จะมีคนตอบรับ ทางนี้ไปไม่ได้”