สุดท้ายเฉินฟางก็ตัดสินใจเข้าไปเดินสำรวจในเขาฉางไป๋ก่อน
อย่างไรเสียภรรยาก็หนีไปไหนไม่ได้ แต่โอกาสเข้าป่าหาของป่าแบบนี้คงเหลืออีกไม่นาน พอหิมะตกก็หมดโอกาสได้สัมผัสบรรยากาศเช่นนี้แล้ว
ตอนนี้เขาผ่านช่วงขัดสนเงินทองมาแล้วก็จริง แต่ก็ยังคิดว่าออกไปทำอะไรให้มากหน่อยก็ดี
ที่จริงเฉินฟางยังมีความคิดเล็ก ๆ ซ่อนอยู่อีกอย่าง
ข้างนอกหิมะตกหนัก ส่วนในบ้านก็ได้ทำกิจกรรมเข้าจังหวะกัน แบบนั้นคงรู้สึกดีไม่น้อย
ประหยัดแรงไว้หน่อย เก็บไปใช้ตอนนั้น แค่คิดก็รู้สึกคึกคักแล้ว
คนเราน่ะ พอนึกถึงเรื่องอย่างว่าขึ้นมา ต่อให้เดิมทีง่วงแค่ไหนก็หายง่วงเป็นปลิดทิ้ง
ฟ้าเพิ่งมืด เฉินฟางก็สะพายปืนมุ่งหน้าเข้าป่า
คืนนี้ดวงจันทร์กลมโต แม้แต่ดวงดาวก็ยังสว่างกว่าปกติอยู่หลายส่วน
เฉินฟางเดินอยู่ในป่า รู้สึกว่าฝีเท้าของตัวเองกระฉับกระเฉงขึ้นมาก
เดินไปได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เส้นด้ายสีเหลืองที่คุ้นตาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
เฉินฟางยกปืนขึ้น แล้วค่อย ๆ เดินเข้าไป
ดวงตาสีเขียวของเจ้าสิ่งนั้นมองเห็นได้แต่ไกลท่ามกลางความมืด
ที่แท้ก็เป็นหมาป่าตัวหนึ่ง!
เฉินฟางตกใจจนเหงื่อเย็นผุดเต็มตัว ลดปืนลงแล้วคิดจะวิ่งหนี
เจอหมาป่าในป่าอันตรายยิ่งกว่าเจอหมีดำเสียอีก
ที่จริงพละกำลังของมันไม่ได้เกินจริงอย่างที่คิด สุนัขล่าสัตว์ตัวโตหน่อยยังสู้กับหมาป่าตัวผู้โตเต็มวัยได้อย่างสูสี
ปัญหาคือรับมือกับจำนวนของพวกมันไม่ไหวต่างหาก