“ถังป้าล่า?”
เฉินฟางตกอยู่ในภวังค์ความคิด
เขาเองก็ลำบากใจอยู่บ้าง จะให้ยิงหมอนี่ตายคาที่เลยก็คงไม่ได้
ถังป้าล่าคนนี้ถึงจะขี้ขลาด แต่ในใจเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม ไม่รู้กำลังคิดแผนชั่วอะไรอยู่หรือเปล่า
“พี่ฟาง คนในบ้านเราก็เยอะ ยังพอช่วยดูแลกันได้ พี่จะขึ้นเขาก็ต้องระวังตัวหน่อยนะ”
“รู้แล้ว ซิ่วซิ่ว พี่จะกลับมาให้ครบสามสิบสองแน่นอน ยังรอให้เธอได้ลิ้มรสความสุขอยู่เลย”
“กำลังพูดเรื่องจริงจังอยู่นะ อยากตายหรือไง?”
หลินซิ่วซิ่วชกเฉินฟางหนึ่งหมัด แล้วก็ไม่พูดกับเขาอีก หันไปตั้งหน้าตั้งตาจัดการซุปปลาในชามแทน
อู๋เสวี่ยเหมยกับลู่เทียนเทียนสบตากัน ต่างฝ่ายต่างมองเห็นความรู้สึกที่พลุ่งพล่านอยู่ในใจของกันและกัน
หลินซิ่วซิ่วคนนี้ไม่ได้แค่พูดไปอย่างนั้นจริง ๆ
ไม่แน่ว่าทั้งสองคนอาจแอบทำเรื่องนั้นกันไปแล้วก็ได้
ส่วนเรื่องนี้ อู๋เสวี่ยเหมยกับลู่เทียนเทียนกลับมีท่าทีต่างกัน
ลู่เทียนเทียนคิดว่าตัวเองก็ไม่ได้ปฏิเสธเฉินฟางอย่างหนักแน่นนัก ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังเป็นคนที่หย่าทีหลังสุดด้วย
ไม่ว่ายังไง ก็ควรเป็นเธอที่ได้ลิ้มรสความสุขก่อนสิ
ส่วนอู๋เสวี่ยเหมยกลับกังวลกับการกระทำของหลินซิ่วซิ่วอยู่บ้าง
เดิมทีในบ้านมีผู้หญิงสามคน เฉินฟางขึ้นเขาไปล่าสัตว์ก็ไม่เคยลำเอียงเข้าข้างใคร
นอกจากลู่เทียนเทียนจะได้ผ้าลายดอกไปเพิ่มหนึ่งพับ แต่เรื่องนั้นก็ไม่ได้สลักสำคัญอะไร
ถ้าหลินซิ่วซิ่วได้กับเฉินฟางขึ้นมาจริง ๆ แล้วผู้หญิงอีกสองคนจะทำอย่างไร?
แล้วเด็ก ๆ อีกล่ะ?
หรือว่าจะปล่อยให้เฉินฟางมีความสุขกับหญิงงามพร้อมหน้ากันจริง ๆ?