กล่องใบเล็กที่ร้านขายยาตระกูลอู๋เอาไว้ใส่เงิน เฉินฟางหยิบเงินก้อนที่หาได้ออกไปหมดตั้งนานแล้ว
ตอนนี้ข้างในแทบจะเหลือแต่ธนบัตรย่อย มีแม้กระทั่งแบงก์ห้าหยวนอยู่ไม่กี่ใบ
นี่เป็นกลอุบายเล็ก ๆ ที่เฉินฟางใช้
เขาไม่อาจปล่อยให้ตาเฒ่าเจียงคิดว่าตัวเองมีเงินมากได้
คนที่ท่องยุทธภพอย่างตาเฒ่าเจียง ในมือใครบ้างไม่มีชีวิตคนติดอยู่ ต่อให้ชื่อเสียงของตาเฒ่าเจียงดีมาโดยตลอด เฉินฟางก็ไม่กล้าเอาเงินไปเดิมพัน
โรงงานแห่งนี้เป็นถิ่นของอีกฝ่าย ถ้าเฉินฟางทำให้ตาเฒ่าเจียงคิดว่าตัวเองยังมีเงินติดตัวอีกมาก ไม่แน่ว่าอีกฝ่ายอาจเกิดความโลภขึ้นมา
ไม่ว่าเมื่อไร ใจคนก็ทนต่อการหยั่งเชิงไม่ได้ทั้งนั้น
“เงินย่อยเยอะขนาดนี้เชียว?”
“อาเจียง เงินพวกนี้ขอยืมมาจากคนโน้นคนนี้ทั้งนั้น ปืนลูกซองตราหัวเสือของคุณนี่แทบเอาชีวิตผมไปเลย”
“ของของฉันก็สมราคานี้อยู่แล้ว”
ตาเฒ่าเจียงเชื่อไปเจ็ดแปดส่วน
สมัยนี้ทุกคนต่างก็ใช้ชีวิตกันลำบาก
ครอบครัวนายพรานทั่วไปจะควักเงินออกมาสักร้อยกว่าหยวนก็ต้องเจ็บหนักแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเจ้าหนุ่มที่เพิ่งรู้จักคิดคนนี้เลย
แต่เจ้าหนุ่มนี่ก็มีฝีมือไม่เบา ไม่เพียงเคยแต่งกับสาวงามถึงสามคน ยังรวบรวมเงินก้อนใหญ่ขนาดนี้มาได้อีก
ว่าไปแล้วก็เพราะชื่อเสียงของพ่อผู้ล่วงลับของเขายังพอช่วยได้มาก
ตาเฒ่าเจียงไม่มีทางฝันถึงว่า ในช่วงไม่กี่วันสั้น ๆ นี้ เฉินฟางหาเงินได้เกือบหนึ่งพันหยวน
ในยุคนี้ ครอบครัวไหนมีเงินเก็บถึงหนึ่งร้อยหยวนก็นับว่าลำบากยากเย็นแล้ว
แนวคิดเรื่องครอบครัวหมื่นหยวนต้องรออีกหลายปีกว่าจะเกิดขึ้น