เดิมทีเฉินฟางตั้งใจจะทำตามที่อวี๋เจิ้นหัวกำชับไว้ เชิญทีมช่างไปนั่งพักที่บ้านของเขาสักหน่อย แต่กลับถูกหวังเซิ่งลี่ห้ามไว้
“ฉันรู้ว่าเจิ้นหัวหมายถึงอะไร วางใจเถอะ พวกเรารับงานข้างนอก ไม่คิดเอาเปรียบนายหรอก”
ที่สำคัญ งานในบ้านเฉินฟางยังมีให้ทำอีกเยอะ หากมัวเสียเวลา พรุ่งนี้ก็ต้องมาอีกเที่ยว
เมื่อหวังเซิ่งลี่พูดเช่นนี้ เฉินฟางจึงไม่ยืนกรานอีก
เขาพาทีมช่างมาถึงลานบ้านของตัวเอง
พวกผู้หญิงกำลังพูดคุยหัวเราะกันอยู่ในลานบ้าน พอเห็นเฉินฟางพาคนกลับมา อู๋เสวี่ยเหมยก็ลุกขึ้นเป็นคนแรก
“คุณช่างทั้งหลายมาเช้าจังค่ะ รีบเข้ามาดื่มน้ำก่อนสิคะ”
“เอ่อ เกรงใจแล้ว พวกเราขอดูบ้านก่อนดีกว่า”
หวังเซิ่งลี่พาคนเดินดูรอบลานบ้านตระกูลเฉิน จากนั้นก็เข้าไปตรวจดูห้องด้านในทีละห้อง
เขาหารือกับลูกน้องที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก่อน แล้วค่อยเดินมาหาเฉินฟาง
“เมื่อกี้ฉันดูแล้ว มีจุดที่ลมรั่วอยู่ประมาณ 8 จุด ต้องฉาบหลังคาใหม่ทั้งหมด ส่วนรอยแยกรอยร้าวเล็ก ๆ เดี๋ยวก็ซ่อมให้ไปพร้อมกัน”
“หัวหน้าหวังบอกราคามาได้เลย”
“คิด 110 หยวน”
“ตกลง!”
ที่จริงราคานี้ก็อยู่ในความคาดหมายของเฉินฟาง
ถึงตอนนี้เงินจะมีค่ามาก แต่บ้านของเขาเป็นเรือนลึกถึงเจ็ดชั้น แถมยังต้องซ่อมหลังคาด้วย
เงินร้อยกว่าหยวนถือว่าเสียดายอยู่บ้างสำหรับเฉินฟางในเวลานี้ แต่เขาจ่ายไหว
ไม่นาน พวกผู้ชายในทีมช่างก็เริ่มจัดวางเครื่องมือ
เฉินฟางเข้าไปในครัวก่อน ส่งผักให้กับอู๋เสวี่ยเหมย มื้อกลางวันยังต้องอาศัยฝีมือเธอแล้ว