รถเมล์แล่นตรงไปทางตะวันตก ทิวทัศน์ข้างทางนอกหน้าต่างค่อย ๆ เปลี่ยนไป
โรงงานและตึกพักพนักงานที่เรียงรายเป็นแถบค่อย ๆ หายไป แทนที่ด้วยตรอกเก่าแก่ซึ่งเรียงรายด้วยอิฐสีเทาและกระเบื้องสีเทา ผิวน้ำในทะเลสาบริมทางสะท้อนประกายระยิบระยับ ต้นหลิวริมฝั่งทิ้งกิ่งก้านห้อยลงมา
หลังลงจากรถ บนถนนมีผู้คนไม่น้อย ทั้งผู้สูงอายุที่ออกมาเดินเล่นและคนที่ขี่จักรยานผ่านไปอย่างเร่งรีบ
ถนนปูด้วยแผ่นหินสีเขียวอมเทาถูกแดดถูกฝนจนผิวเรียบเนียน สองข้างทางมีกำแพงสีเทาสูงตระหง่านกั้นบังทิวทัศน์ภายในลาน
หลินจื้ออวี้เดินหาไปทีละก้าวตามเลขที่บ้านซึ่งระบุไว้บนโฉนดที่ดิน ก่อนจะหยุดลงข้างป้ายเลขที่ 35
เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ เอื้อมมือจับกระเป๋าเป้แน่น ที่จริงแล้วเธอดึงกุญแจออกมาจากช่องเก็บของในตู้มิติ แล้วสอดมันเข้าไปในรูกุญแจ บิดเบา ๆ เสียงคลิกดังขึ้น ประตูก็ปลดล็อก
ตามร่องหินสองข้างทางเดินอิฐเขียวมีหญ้าป่าขึ้นเต็มไปหมด ต้นที่สูงก็สูงถึงเข่า ส่วนต้นเตี้ยเลื้อยแนบไปกับพื้น กิ่งใบของต้นไหวห้อยต่ำเกินไป จนบังทางเดินไปครึ่งหนึ่ง
เธอแหวกกิ่งไม้แล้วเดินผ่านไป อ้อมกำแพงบังตา ก่อนจะเห็นว่าภายในลานรกยิ่งกว่าทางเดินเสียอีก
ห้องแถวด้านหน้าทั้งสองข้างปิดประตูหน้าต่างสนิท สีชาดบนบานประตูหลุดลอกเป็นแผ่นใหญ่และซีดจาง กรอบหน้าต่างไม้ถูกฝุ่นจับหนา ส่วนบ่อน้ำมีหินก้อนใหญ่สีเขียวอมเทาทับอยู่
ลานด้านหน้ารกร้างอย่างหนัก หลินจื้ออวี้ก้าวข้ามประตูลาน เดินผ่านประตูประดับลายดอกไม้เข้าไป ภายในลานมีต้นไห่ถังต้นหนึ่ง กิ่งก้านใบดกหนาเขียวชอุ่ม
เรือนหลักสามห้องตั้งอยู่ทางทิศเหนือหันหน้าไปทางทิศใต้ ส่วนห้องปีกตะวันออกกับห้องปีกตะวันตกตั้งอยู่เรียงกันคนละฝั่ง