วันนี้แม่ฉวีไม่มีธุระอะไร จึงอยู่ที่นี่ตลอดช่วงเช้า แม่ลูกสามคนกินมื้อกลางวันด้วยกัน จากนั้นฉวีเหลียนอิงกับฉวีเสี่ยวเซียนก็ไปส่งแม่ที่ใต้ตึกในหมู่บ้าน
มองส่งแม่เดินจากไปแล้ว ทั้งสองกำลังจะกลับขึ้นห้อง ฉวีเสี่ยวเซียนก็ได้ยินเสียงแมวร้อง “เมี้ยว ๆ”
“ฉวีเหลียนอิง รอก่อน ไปเล่นกับลูกแมวกัน”
“ฉันเป็นไซนัสอักเสบ ไม่ไปหรอก แกไปเองเถอะ”
“สาม สอง...”
“ได้ ๆ ๆ ไปก็ไป”
พี่น้องทั้งสองเดินตามไป ฉวีเสี่ยวเซียนก้มตัวหยอกแมวอย่างสนุกสนานพอดี กวนจวเอ๋อร์กับฝานเซิ่งเหมยที่เพิ่งออกไปกินมื้อกลางวันกลับมาจากข้างนอก กวนจวเอ๋อร์ทักว่า “เสี่ยวฉวี ทำอะไรอยู่น่ะ ระวังโดนยุงกัดนะ”
ลูกแมวตกใจวิ่งหนีไปทันที ฉวีเสี่ยวเซียนหันมาทำปากยื่นแล้วพูดว่า “เมื่อกี้เพิ่งเห็นแมวจรจัดตัวหนึ่ง กำลังเล่นกับมันสนุกอยู่แท้ ๆ โดนพวกเธอทำตกใจหนีไปแล้ว”
ฉวีเหลียนอิงยิ้ม แล้วทักทายฝานเซิ่งเหมยกับกวนจวเอ๋อร์ด้วย “เพิ่งกลับจากซูเปอร์มาร์เก็ตเหรอ”
กวนจวเอ๋อร์กับฝานเซิ่งเหมยตอบพร้อมกันว่า “ใช่สิ วันหยุดไม่ต้องทำงาน ก็เลยออกไปซื้อของมาตุนหน่อย”
ฉวีเสี่ยวเซียนเดินออกมาจากข้างแปลงต้นไม้ ทั้งสี่คนกำลังจะขึ้นตึก จู่ ๆ ชิวอิ๋งอิ๋งก็วิ่งหน้าตาตื่นมาจากด้านหลัง พลางตะโกนไปด้วยว่า
“พี่ฝาน! ฉันตื่นเต้นมากเลย ฮ่า ๆ ๆ ๆ ฉันมีความสุขที่สุดเลย!”
พอวิ่งมาถึง ชิวอิ๋งอิ๋งก็เข้าไปคว้าตัวกวนจวเอ๋อร์กับฝานเซิ่งเหมยแล้วกอดไว้ กวนจวเอ๋อร์ถามอย่างขำ ๆ ว่า “เป็นอะไรไปเนี่ย เรียนมาแค่ครึ่งวันก็ตื่นเต้นขนาดนี้แล้ว”
ฝานเซิ่งเหมยทำท่าราวกับมองทุกอย่างออก ยิ้มแล้วพูดว่า “จะเป็นอะไรได้อีกล่ะ หัวหน้าไป๋สารภาพรักกับเธอน่ะสิ”
ชิวอิ๋งอิ๋งจับไหล่ฝานเซิ่งเหมย พลางหัวเราะเสียงดัง “เปล่า หัวหน้าไป๋ไม่ได้สารภาพรักกับฉันหรอก แต่เขานัดให้ฉันไปทำงานด้วยกันวันจันทร์หน้า พี่ฝานว่าเขาชอบฉันหรือเปล่า”
ฉวีเสี่ยวเซียนเห็นท่าทางคลั่งรักของชิวอิ๋งอิ๋งก็หลุดหัวเราะพรืด ฝานเซิ่งเหมยเห็นน้องสาวดีใจ ตัวเองก็พลอยดีใจไปด้วย จึงพูดว่า “ต่อให้เขาชอบเธอแล้วจะยังไงล่ะ ผู้หญิงต้องสงวนท่าทีไว้หน่อย อย่าแสดงออกว่ากระตือรือร้นเกินไป ดูเหมือนเข้าถึงง่ายเกิน ผู้ชายจะไม่เห็นค่าเธอ”