ว่านเสี่ยวซานหัวเราะออกมา “ถ้าอย่างนั้นเรื่องนี้คงส่งผลใหญ่โตเลยสิ รู้กันอยู่ว่ามหาวิทยาลัยปักกิ่งเข้มงวดเรื่องระเบียบข้อปฏิบัติ แถมข้อสอบปลายภาคยังล็อกไว้ในตู้นิรภัย แล้วเธอไปเอาข้อสอบมาได้ยังไง?”
เกิ่งเถียนเถียนมีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้น “หรือว่าจะมีอาจารย์สมรู้ร่วมคิดกับเธอ?”
“พูดส่งเดชไม่ได้นะ” หลีจื่อเมิงลดเสียงเตือน “ถ้าไม่มีหลักฐานแล้วด่วนสรุป แบบนั้นจะต่างอะไรกับอาจารย์ที่ใส่ร้ายจือจือล่ะ?”
เกิ่งเถียนเถียนแค่นเสียง “นี่เรียกว่าวิเคราะห์อย่างมีเหตุผลต่างหาก ส่วนอาจารย์คนนั้นพูดพล่อย ๆ ไม่มีหลักฐาน”
“คนบริสุทธิ์ย่อมพิสูจน์ความบริสุทธิ์ได้ ฉันไม่กังวลเรื่องนี้เลย” หนานจือหาวหวอดอย่างเกียจคร้าน “ตอนบ่ายยังมีสอบ อย่าชะล่าใจล่ะ”
ทันทีที่การสอบช่วงเช้าสิ้นสุดลง นักศึกษาที่อยู่ชั้นเดียวกับหนานจือและได้ยินเรื่องราวก็รีบโพสต์ลงเว็บบอร์ดทันที
【ช็อก! หนานจือสงสัยว่าโกงข้อสอบ!】
เนื้อหาในโพสต์ถ่ายทอดบทสนทนาที่ได้ยินมาทั้งหมด
ถึงท้ายที่สุดเรื่องจะพลิกผัน แต่เขาก็ไม่ได้ถือว่าเป็นการกุข่าว แค่เป็นคนเอาข้อเท็จจริงมาเล่าต่อเท่านั้น
ช่องแสดงความคิดเห็นเดือดพล่านขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
【ให้ตายสิ จริงหรือเปล่าเนี่ย?】
【ฉันอยู่ชั้นเดียวกับหนานจือ ได้ยินบทสนทนาที่เจ้าของโพสต์เล่าเหมือนกัน】
【ฉันนั่งอยู่ริมหน้าต่าง เห็นกับตาว่าหนานจือถูกผู้อำนวยการเซี่ยพาตัวไป!】
【ตายแล้ว หรือว่าหนานจือจะโกงจริง ๆ?】
【คนข้างบนไม่มีวิจารณญาณของตัวเองหรือไง ได้ยินอะไรมาก็เชื่อไปหมด หนานจือเป็นถึงจอหงวนของเมืองอันเหอ สอบเข้ามหาวิทยาลัยปักกิ่งด้วยคะแนนอันดับหนึ่ง ฝีมือขนาดนี้ยังต้องโกงอีกเหรอ?】