เขาเงียบไปสองสามวินาที ก่อนตอบว่า “ผมเป็นนักศึกษาคณะการเงิน เลยต้องติดตามข่าวสารต่างประเทศ”
เธอกระพริบตาปริบ “รุ่นพี่เคยได้ยินชื่อลู่จือเถาคนนั้นไหม”
น้ำเสียงของเจียงเจ้อแฝงความหมายลึกซึ้ง “ได้ยินครับ เธอเป็นลูกสาวคนโตของภรรยาคนที่สองของลู่เฉิงโจว จบปริญญาเอกเศรษฐศาสตร์จากเอ็มไอที”
หนานจือถามด้วยความสงสัย “คนในตระกูลเขาเรียนสายการเงินเพื่อแย่งสิทธิ์สืบทอดกันหมดเลยเหรอ”
“อืม เกือบทั้งหมดแหละ” น้ำเสียงเขาลุ่มลึก “ก็เค้กก้อนโตขนาดนั้น ใครก็อยากได้สักชิ้น ไม่มีใครขัดผลประโยชน์ตัวเองหรอก”
พิธีมอบเงินบริจาคเป็นช่วงสุดท้ายของงานระดมทุนการกุศล หลังจากพิธีกรอ่านรายชื่อผู้บริจาคทั้งหมดแล้ว ก็โค้งให้ผู้ชมด้านล่าง “ขอบคุณทุกท่านสำหรับคุณูปการอันยิ่งใหญ่ต่องานสาธารณกุศล งานระดมทุนการกุศลในครั้งนี้สำเร็จลุล่วงสมบูรณ์!”
เมื่อแขกและนักท่องเที่ยวแยกย้ายกันพอสมควรแล้ว ทั้งสองจึงหยุดบรรเลง
พิธีกรเข้ามาหาอย่างกระตือรือร้น “ทั้งสองท่านสมกับเป็นผู้บรรเลงที่ผู้จัดเลือกมาโดยเฉพาะจริงๆ ทุกบทเพลงเลือกได้ยอดเยี่ยมมาก เมื่อกี้มีแขกหลายท่านมาถามดิฉันว่าชื่อของพวกคุณคืออะไร”
หนานจือยิ้มอ่อนโยน “ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะ”
อู๋หลิวกวงรอให้พวกเขาคุยกันเสร็จก่อนจึงเข้ามา “คุณหนานจือ ติดต่อกันไว้หน่อยนะครับ พอชุดน้ำชาทำเสร็จ ผมจะแจ้งคุณ”
หนานจือหยิบมือถือออกมา “ท่านอาจารย์อู๋ ท่านมีวีแชทไหมคะ”
“ไม่เคยสมัครวีแชท ส่วนโทรศัพท์ก็ไม่ค่อยมีใครโทรเข้า” อู๋หลิวกวงเหลือบมองเจียงเจ้ออย่างมีนัยยะ “ตาผมเนี่ย เป็นคนแก่บ้านร้างไม่มีใครดูแลเลย”