พอได้ยินว่าหนานจือเพิ่มวีแชทของอู๋หลิวกวงด้วย หนานอันผิงก็เบิกตากว้าง "ลูกสาวพ่อ เอามาให้พ่อดูหน่อย!"
หนานจือยื่นมือถือให้เขาอย่างขบขัน
เมื่อเห็นชื่อเล่นว่า [AAA ท่านอาจารย์อู๋หัตถศิลป์] หนานอันผิงก็ยิ่งชื่นชม "ชื่อนี้ดี เห็นแวบเดียวก็รู้ว่าเหมาะกับฐานะท่านอาจารย์! พ่อขอคุยกับท่านอาจารย์อู๋สองประโยคได้ไหม?"
หนานจือส่งโทรศัพท์ให้ "เห็นคนดังแล้วระวังคำพูดหน่อย"
หนานอันผิงตื่นเต้นจนมือสั่นเล็กน้อย กดปุ่มอัดเสียง "ท่านอาจารย์อู๋ครับ ผมเป็นพ่อของหนานจือ ชื่นชมท่านมานานแล้วครับ"
อู๋หลิวกวงตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว: [สวัสดีครับ ชุดน้ำชาที่หนานจือฝากให้ผมทำใกล้เสร็จแล้ว คุณลองดูว่ายังมีปัญหาอะไรอีกไหมครับ?]
[ท่านอาจารย์อู๋ครับ สวัสดีครับ ไม่มีปัญหาเลยครับ]
เห็นท่าทางตื่นเต้นของหนานอันผิง เย่หรงก็ถอนหายใจ "ดูท่าคืนนี้คงจะไปตกปลาเอามันส์แล้ว"
เป็นไปตามที่หล่อนคาด หนานอันผิงเอ่ยชวนหนานจืออย่างร่าเริง "ลูกสาวพ่อ คืนนี้อย่านอนเลย ไปตกปลากับพ่อ!"
งานอดิเรกตกปลาของเขาพึ่งมาเริ่มตอนหนานจือสอบเอ็นทรานซ์เสร็จใหม่ ๆ ถึงแม้นานขนาดนี้แล้วก็แทบไม่ได้อะไร แต่ก็ไม่ขัดขวางที่เขาจะตกต่อไป
หนานจือกำลังจะปฏิเสธ แต่ก็สัมผัสได้ถึงแววตาที่สนใจใคร่รู้ของถังหยวน จึงยอมตอบตกลง "ก็ได้"
หนานอันผิงเอาคันเบ็ดล้ำค่าที่เก็บสะสมไว้ออกมาสองคันให้สองคน แล้วขับรถไปที่ทะเลสาบ