เฉียนเฉียนโบกกำปั้นเล็ก ๆ อย่างไร้แรงข่มขู่
สิ่งมีชีวิตตัวเล็กอ่อนแอ ต่อให้โกรธก็ยังดูน่ารักน่าเอ็นดู
【ฮ่า ๆ ๆ ขำจะตาย เฉียนเฉียนโดนระบบเหน็บแนมหรือเปล่าเนี่ย】
【ถึงจะอ่านหน้าต่างสถานะไม่ออก แต่คิดดูก็รู้ว่าระบบคงไม่ได้พูดอะไรดี ๆ แน่】
【มาแล้ว ๆ มุกระบบเหน็บหน้ากันแบบคลาสสิก】
【ถึงตอนนี้ฉันยังจำภาพตอนเสิ่นเจิงผู้ยิ่งใหญ่เปิดหน้าต่างสถานะครั้งแรก แล้วโมโหจนหน้าดำได้อยู่เลย สุดยอดจริง ๆ ฮิ ๆ】
【คนข้างบน ที่ฮิ ๆ นั่นคงไม่ใช่แบบที่ฉันคิดใช่ไหม】
【แค่ก ๆ ทุกคนระวังหน่อย สตรีมเมอร์ในห้องถ่ายทอดสดเพิ่งสามขวบ ระวังโดนหิ้วออกไป】
สวีฮุ่ยออกจากห้องบัญชาการประเทศมังกรแล้ว ระหว่างทางกลับบ้านก็ยังคอยติดตามห้องถ่ายทอดสดของเฉียนเฉียนอยู่ตลอด
เสิ่นจงเลี่ยงอยู่กับเธอด้วย วันนี้เขาหยุดงาน
เดิมทีเขาไม่อยากหยุด แต่จ้าวเจี้ยนฮวาบังคับให้กลับบ้าน
เหตุผลที่อีกฝ่ายยกมาก็ทำให้เขาเถียงไม่ออก
«ถ้านายล้มไปแล้ว เสิ่นเจิงกับเฉียนเฉียนจะทำยังไง? แล้วภรรยานายล่ะ?»
เมื่อกลับถึงบ้าน ในห้องเหลือเพียงสวีฮุ่ยกับเสิ่นจงเลี่ยง
ทั้งคู่มองเฉียนเฉียนที่กำลังทำแก้มป่องด้วยความโกรธ แล้วเผลอยิ้มออกมา
«ตอนเฉียนเฉียนโกรธก็น่ารักเหมือนเดิมเลย»
สวีฮุ่ยนึกถึงเมื่อก่อน ตอนที่ระบบชะตาประเทศชาติยังไม่ปรากฏ เสิ่นจงเลี่ยงไม่เคยทำตัวจริงจัง เอาแต่ชอบแกล้งเฉียนเฉียน
ทุกครั้งที่แกล้งจนเฉียนเฉียนโมโห เขาก็ต้องก้มหัวง้องอนเธอแทบไม่ทัน
เธออดหัวเราะออกมาไม่ได้
«ใช่แล้ว เฉียนเฉียนเป็นตัวสร้างความสุขของบ้านเรา»