เมื่อเสิ่นเจิงได้ยินข่าวนี้ แววตาก็มืดหม่นลง
เขาบีบแก้มเล็ก ๆ ของเฉียนเฉียนเบา ๆ “เป็นเพราะเฉียนเฉียนหรือ?”
ตลอดครึ่งปีที่เข้ามาในแดนรกร้าง เขาไม่เคยเห็นแบบแปลนกระท่อมไม้มาก่อน
แต่ตอนนี้เฉียนเฉียนเพิ่งเปิดได้แบบแปลน ก็มีผู้เข้าแข่งขันคนที่สองเปิดได้ตามมา
คิดอย่างไรก็หนีไม่พ้นว่าเกี่ยวข้องกับเฉียนเฉียน
หลี่เจ๋อพยักหน้า “พวกเราก็เดาแบบนั้นเหมือนกัน หัวหน้า กลุ่มที่ปรึกษาคาดว่า ประเทศแรกที่สร้างกระท่อมไม้สำเร็จอาจได้รับรางวัลที่ดีมาก”
“แดนรกร้างเองก็น่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ด้วย”
เสิ่นเจิงคิดถึงเรื่องนี้มานานแล้ว
“ฉันเข้าใจที่นายหมายถึง ครึ่งปีแล้ว แต่แดนรกร้างไม่เคยมีอสูรกลายพันธุ์ขั้นสองปรากฏตัวเลย นี่ผิดปกติมาก”
คิดไปคิดมา ก็มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว
ระบบชะตาประเทศชาติจงใจกดพลังของอสูรกลายพันธุ์เอาไว้ ควบคุมพวกมันให้อยู่แค่ขั้นหนึ่ง
ก่อนหน้านี้เสิ่นเจิงคิดว่าความสามารถของผู้เข้าแข่งขันยังไปไม่ถึงขีดจำกัด
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงกินเนื้ออสูรกลายพันธุ์ขั้นหนึ่งไปไม่น้อย จนค่าพละกำลังเพิ่มขึ้นถึง 199
แต่นั่นก็เป็นขีดจำกัดของเขาแล้ว หลังจากนั้นไม่ว่าจะกินเนื้ออสูรกลายพันธุ์อีกเท่าไร ค่าพละกำลังก็ไม่เพิ่มขึ้นแม้แต่ 1 แต้ม
นั่นหมายความว่าเงื่อนไขบางอย่างสำหรับการเลื่อนขั้นยังไม่ครบ เขาจึงติดอยู่ตรงนี้
“ตอนนี้ลองคิดดูแล้ว ไม่ใช่เพราะสมรรถภาพร่างกายของผู้เข้าแข่งขันไม่ถึงเกณฑ์ แต่เป็นเพราะโชคไม่ดีพอ”
การสร้างกระท่อมไม้อาจเป็นกุญแจสำคัญในการเลื่อนขึ้นสู่ขั้นสอง
เวลาโทรคุยเหลือไม่มาก หลี่เจ๋อจึงไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงถ่ายทอดคำสั่งจากเบื้องบน
“หัวหน้า เรื่องต่อจากนี้พวกเราช่วยได้ไม่มาก คุณตัดสินใจเองได้เลย พวกเราจะให้ความร่วมมือเต็มที่”