เสบียงที่เดิมกองระเกะระกะปะปนกัน เสิ่นเจิงจัดเก็บเรียบร้อยแล้ว
เขาแยกของออกเป็นหลายกองตามประเภท แล้ววางเรียงเป็นระเบียบ มองแล้วสบายตาอย่างยิ่ง
เดิมทีเฉียนเฉียนก็อยากช่วยจัดของเหมือนกัน แต่เหนื่อยเกินไปจริง ๆ
ไม่คิดเลยว่าพอตื่นขึ้นมา พี่ชายจะจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว
“พี่ชายเก่งที่สุดเลย!”
เฉียนเฉียนปรบมืออย่างมีความสุข ราวกับตอนที่เธอทิ้งขยะแล้วคุณแม่ปรบมือชมเธอ
มุมปากของเสิ่นเจิงยกขึ้น ทั้งที่เขาแค่ทำเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น
แต่เมื่อได้รับคำชมจากเฉียนเฉียน ความรู้สึกอิ่มเอมใจก็เอ่อล้นขึ้นมาในใจ
“แค่นี้เอง เฉียนเฉียนเก็บของให้ดีนะ วันนี้เราจะหาที่เหมาะ ๆ สักแห่งแล้วสร้างบ้านกัน”
เมื่อคืนตอนจัดเสบียง เสิ่นเจิงก็พบเสื้อขนเป็ดกับผ้านวมผืนหนาแล้ว
เมื่อรวมกับข้อมูลที่ทางการประเทศมังกรแจ้งมา ก็พอคาดเดาได้ว่า
อีกไม่นานดาวรกร้างอาจเผชิญอากาศหนาวเย็นจัด
ไม่ว่าจะพักอยู่ในสวนผลไม้หรือในถ้ำ ก็ไม่ค่อยปลอดภัยนัก
บังเอิญเฉียนเฉียนเปิดได้แบบแปลนกระท่อมไม้ขนาดเล็กมา ขอแค่รวบรวมวัสดุให้ครบก็สร้างบ้านได้แล้ว
กระท่อมไม้เก็บความอบอุ่นได้ดี แค่เลือกพื้นที่ราบใกล้แหล่งน้ำสักแห่ง
ถึงตอนนั้นเขาจะล้อมรั้วและวางกับดักให้เรียบร้อย
อย่างน้อยก็พอขวางสัตว์ป่าตัวเล็ก ๆ ได้
“ได้เลย เฉียนเฉียนจะฟังพี่ชายทุกอย่างเลย~”
ไม่ได้เจอพี่ชายมานาน ตอนนี้เฉียนเฉียนจึงติดเขามาก
พี่ชายบอกอย่างไรก็เอาอย่างนั้น
พอมี กระเป๋าไร้ขีดจำกัด เฉียนเฉียนก็ไม่ต้องกลัวว่ากระเป๋าจะใส่ของไม่พออีกแล้ว