กล่องปฐมพยาบาลมีขนาดไม่ใหญ่ แต่ถึงจะเล็กก็มีของครบครัน
ทั้งยาห้ามเลือดและผ้าพันแผลห้ามเลือดที่จำเป็นก็มี แถมยังมียาปฏิชีวนะด้วย
เสิ่นเจิงอดทนต่อความเจ็บปวด ก่อนจะยิ้มให้น้องสาวเหมือนที่เคยทำมาตลอด
“พี่ไม่เป็นไร วางใจเถอะ”
ฟ่านเฉินหยิบผ้าพันแผลห้ามเลือดออกมา เสิ่นเจิงรับไป “ขอบคุณ เดี๋ยวฉันจัดการเอง”
ฟ่านเฉินพยักหน้า “อืม ฉันไปชำแหละกวางหลังบ้านก่อน”
อสูรกลายพันธุ์อาจโผล่มาได้ทุกเมื่อ เสิ่นเจิงจึงทำแผลก่อน
กรงเล็บของราชาหมาป่ามีพิษ บาดแผลเริ่มขึ้นสีเขียวจาง ๆ
เสิ่นเจิงล้างแผลซ้ำหลายครั้ง จนเลือดที่ไหลออกมากลายเป็นสีแดงสด แล้วจึงใช้ผ้าพันแผลพันไว้
เมื่อทำทุกอย่างเสร็จ เขาก็โบกมือขวาให้เฉียนเฉียน ส่งสัญญาณว่าตัวเองไม่เป็นไร
ฟ่านเฉินชำแหละกวางสองตัวเรียบร้อยแล้ว ใบหน้าประดับรอยยิ้ม “โชคดีจริง ๆ ได้หีบสมบัติมาหนึ่งใบ”
ตอนที่เธอฆ่าจระเข้เมื่อครู่ กลับไม่ได้หีบสักใบ
“ราชาหมาป่าตายแล้ว ใครจะไปเก็บของจากศพ?”
นี่เป็นอสูรกลายพันธุ์ที่มีพลังระดับขั้นหนึ่งสูงสุด จะปล่อยให้ซากศพเสียเปล่าไม่ได้
ฟ่านเฉินรู้ตัวว่าโชคของตัวเองธรรมดา จึงโบกมือ “ฉันไม่ไหว โชคไม่ค่อยดี”
เสิ่นเจิงเหลือบมองเฉียนเฉียน ก่อนค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนแล้วขยับแข้งขา
ยังไหว ไม่กระทบการเคลื่อนไหว
“ให้เฉียนเฉียนไปเก็บ”
พูดถึงเรื่องนี้แล้ว เฉียนเฉียนมั่นใจมากทีเดียว
ฟ่านเฉินอุ้มเธอลงมา ขาสั้น ๆ สองข้างวิ่งได้เร็วไม่น้อย เธอวิ่งตึกตักไปหยุดข้างศพราชาหมาป่า
“แยกชิ้นส่วน!”
【ยินดีกับผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับเนื้อหมาป่าขั้นสอง 619 ชั่ง หนังหมาป่า*1 แก่นขั้นสอง*1】