ท่าทีของสวีหลินที่ไม่พอใจก็จะบีบคอเขาให้ตาย ทำเอาพ่อสวีหน้าซีด รีบยกมือปกป้องคอแล้วตะโกนเสียงดังว่า
“ห้าพัน ผมยังมีเงินอีกห้าพัน ชดใช้ให้คุณหมดเลย ขอร้องละ อย่าบีบคอผม ผมเหลือเงินอยู่แค่นี้จริง ๆ”
พ่อสวีเจ็บปวดใจจนตาแดง ราวกับว่าเขาเหลือเงินอยู่แค่นี้จริง ๆ
ถ้าสวีหลินไม่ได้สะกดรอยตามเขาไปถึงห้องลับ ก็คงเชื่อคำพูดเหลวไหลของเขาไปแล้ว แต่ไม่เป็นไร อย่างไรเสียเธอก็ขนของในห้องลับจนเกลี้ยงแล้ว
สวีหลินค่อย ๆ ชักมือกลับ เชิดคางขึ้นเล็กน้อย สีหน้าเผยแววรังเกียจ คิดไม่ถึงเลยว่าสายลับสารเลวนี่จะกลัวตายขนาดนี้
สวีหลินอยากฆ่าพ่อสวีจริง ๆ คนที่ทำลายชีวิตเธอมาทั้งชีวิตอย่างเขา เธออยากให้เขาตายยิ่งกว่าใคร
แต่สวีหลินเข้าใจดีว่าประเทศมีกฎหมาย หากจะให้พ่อสวีตาย ก็ต้องให้เขาตายภายใต้กฎหมาย
ถือว่าปล่อยเขาไปก่อน ให้มีชีวิตต่ออีกสักสองสามวัน สวีหลินเอ่ยเยาะเย้ย “งั้นก็รีบเอาเงินออกมาสิ รอให้ตัวเองตายหรือไง?”
“ได้ ๆ ผมเอาให้เดี๋ยวนี้!” พ่อสวีตาแดงก่ำ มือปกป้องคอไปด้วย คลานตะเกียกตะกายไปที่หัวเตียงเพื่อหยิบเงิน
พอได้ยินว่าต้องชดใช้ห้าพัน แม่สวีก็ปวดใจแทบขาด เงินตั้งห้าพันเชียวนะ เงินเดือนเธอเดือนหนึ่งแค่สี่สิบห้าหยวน
พูดอีกอย่างคือ ต่อให้ไม่กินไม่ดื่มตลอดสิบปี ก็ยังไม่แน่ว่าจะเก็บเงินได้ครบห้าพันหยวน
นังตัวดีนี่อ้าปากก็เรียกห้าพัน ทำไมไม่ไปปล้นเสียเลยล่ะ
ไม่สิ ตอนนี้นังตัวดีกำลังปล้นอยู่จริง ๆ แถมยังปล้นเงินของบ้านสวีอีกต่างหาก ทำเอาแม่สวีเจ็บปวดใจแทบแย่
ถ้าไม่ใช่เพราะสู้ไม่ไหว เธอคงสู้ตายกับสวีหลินไปแล้ว