อาซงสั่งให้ลูกน้องขนของมีค่าไปเก็บไว้ในคลังใต้ดินลับ พอแน่ใจว่าไม่มีปัญหาแล้ว เขาจึงกลับเข้าห้องไปพักผ่อน
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ภายในลานบ้านเงียบสนิท แต่ชายร่างกำยำที่ประจำอยู่ตรงมุมกำแพงทั้งสี่ยังไม่เลิกงาน ยังคงยืนตัวตรงเป๊ะ
พอเห็นสถานการณ์เช่นนี้ สวีหลินก็รู้ทันทีว่าหากอยากลงมือ ต้องจัดการชายทั้งสี่คนกับพวกอาซงให้หมด ไม่อย่างนั้นงานนี้คงทำไม่ได้
เธอมองเวลา ตอนนี้เกือบตีสองแล้ว ต้องรีบลงมือทันที
ถ้ารอต่อไป กว่าจะกลับถึงแดนอวั่งจวังก็คงสว่างพอดี
สวีหลินคิดแผนได้แล้ว จึงแปะสัญลักษณ์เดินเท้าเทพให้ตัวเองทันที จากนั้นอาศัยพลังจากสเปซปล่อยยาสลบใส่คนที่อยู่ใกล้เธอที่สุดก่อน
จากนั้นเธอก็ออกวิ่งไปยังชายร่างกำยำคนที่สอง แล้วสร้างรูดำจากสเปซขึ้นมา ก่อนจะโปรยยาสลบออกมาจากข้างใน
ทำเสร็จแล้วเธอก็วิ่งไปหาคนที่สาม พอไปถึงข้างชายคนที่สี่และเริ่มปล่อยยาสลบใส่ คนแรกที่โดนยาสลบก็เริ่มโงนเงน
พอสวีหลินปล่อยยาสลบครบ ชายคนนั้นก็หัวทิ่มล้มลงกับพื้น ส่วนอีกสามคนที่เห็นเข้าก็หัวเราะครืน
พวกเขาไม่รู้เลยว่าชายคนนั้นโดนเล่นงานเข้าแล้ว กลับหัวเราะเยาะว่าเขาง่วงจนยืนหลับได้
ล้มลงไปกองกับพื้นแล้วยังไม่ตื่นอีก ช่างเป็นคนเก่งจริง ๆ เรื่องนี้คงเอาไปล้อได้ทั้งชีวิต
พอรู้สึกว่าตัวเองเริ่มมึนหัว พวกเขาก็ไม่มีเวลาส่งสัญญาณเตือน ก่อนจะล้มลงกับพื้นตามกันไป
สวีหลินฉวยโอกาสปีนข้ามกำแพงเข้าไป แล้วตรงไปที่ห้องของอาซงทันที เธอเปิดรูดำจากสเปซไว้ข้างจมูกของเขา
จากนั้นยาสลบก็ถูกปล่อยตามออกมาทันที