เหมียวหลิงจือถึงจะดุเดือด แต่ก็ไม่ได้โง่ ตราบใดที่ฉินฟางไม่แย่งงานของผู้ชายเธอ เธอก็ไม่มีทางหาเรื่องฉินฟางหรอก
แต่เหมียวหลิงจือไม่รู้เลยว่าฉินฟางแค้นเธอเข้าซะแล้ว ตอนนี้ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากก่อเรื่องแล้วจะไม่มีเรื่องเกิดขึ้นเสียเมื่อไร
วันรุ่งขึ้น ฉินฟางกับซูเหลียงยังคิดจะโยนงานให้ตู้ยงทำแทน แต่ไม่คาดคิดว่าพวกเขาจะถูกแยกไปทำงานคนละที่กับตู้ยง
ถ้าหัวหน้ากองผลิตอยากจัดการใครสักคน ก็เป็นเรื่องง่ายนิดเดียว วิธีที่ตรงไปตรงมาที่สุดก็คือแจกแจงงานให้แต่ละคนรับผิดชอบไปเลย
อยากอู้งาน ก็ต้องมีคนช่วยแบกงานแทนเสียก่อนสิ
พอตู้ยงได้ยินการแบ่งงานก็โล่งอก เขาไม่อยากเหนื่อยตายก่อนจะได้กลับเมืองหรอก
คราวนี้ฉินฟางกับซูเหลียงก็ลำบากแล้ว
ตอนแรกซูเหลียงยังอยากทำตัวเป็นลูกผู้ชาย รับงานทั้งหมดไว้คนเดียว ให้ฉินฟางคอยตามหลังมาอู้งาน
แต่ยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ซูเหลียงก็ทนไม่ไหว มืออันบอบบางของเขาพองเป็นตุ่มเลือด
แค่ไม่ทำงานแล้วเผลอไปแตะตุ่มพวกนั้นก็เจ็บจะแย่ ถ้าต้องลงมือทำงานจริง ๆ คงเหมือนเอาชีวิตไปทิ้ง
ไม่ต้องพูดถึงว่าจะช่วยฉินฟางทำงานเลย เขายังอยากให้ฉินฟางเป็นฝ่ายมาช่วยทำงานให้เขาด้วยซ้ำ
ทั้งเช้า สองคนทำพื้นที่ได้ไม่ถึงสองตารางเมตร อยากทำงานให้เสร็จตามกำหนดก็มองไม่เห็นหวังจริง ๆ
พอเลิกงาน สีหน้าหยิ่งยโสของทั้งคู่ก็หายไป เหลือเพียงความห่อเหี่ยวหมดกำลังใจ
สวีหลินที่อู้งานมาครึ่งค่อนวันเดินอยู่ข้างทั้งสองคนอย่างอารมณ์ดี จนอดร้องเพลงแดงขึ้นมาไม่ได้
โอ๊ย อารมณ์ดีสุด ๆ ไปเลย
คนเลวสองคนนั้นคิดจะแบ่งให้เธอไปทำงานที่เดียวกันเพื่อกวนประสาทเธอสินะ หึ ฝันไปเถอะ