ผู้หญิงที่ทั้งสวย ทั้งรวย แถมยังมีฐานะขนาดนั้น จะมาสนใจลูกชายของตัวเองได้อย่างไรกัน?
เมิ่งซิ่วหลานกับเตียวเฟิงถึงกับตะลึง มองหน้ากันไปมา
ยามรักษาความปลอดภัยตัวเล็ก ๆ ที่เมื่อครู่พวกเขายังพูดจาเสียดสีอยู่แท้ ๆ กลับแต่งงานกับผู้หญิงสวยขนาดนี้ได้งั้นหรือ?
ห้องผู้ป่วยกลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง ทุกคนต่างคิดว่าทั้งสองคนพูดไม่จริง
แต่มู่หรงเสวี่ยค่อย ๆ หยิบทะเบียนสมรสที่เพิ่งไปจดเมื่อเช้านี้ออกมาจากกระเป๋าสะพาย
ตราแผ่นดินสีทองบนปกสมุดแดงสะท้อนแสงวาววับจนแสบตา ในรูปถ่ายทั้งสองยืนเคียงไหล่ ศีรษะเอียงเล็กน้อย มุมปากประดับรอยยิ้ม ดูราวกับคู่รักที่กำลังหลงใหลกันอย่างลึกซึ้ง
เสียง “แปะ” ดังขึ้นเบา ๆ มู่หรงเสวี่ยวางทะเบียนสมรสลงบนเตียงผู้ป่วย แล้วใช้นิ้วแตะเบา ๆ
“คุณลุงอยากตรวจดูไหมคะ?”
เมิ่งฟู่กุ้ยรับทะเบียนสมรสมาอย่างมือสั่น ปลายนิ้วสัมผัสตราประทับนูนต่ำ จึงมั่นใจว่านี่ไม่ใช่ความฝัน เขาพึมพำว่า
“นี่... เป็นไปได้ยังไง...”
เตียวเฟิงยืดคอมองมาตั้งนานแล้ว แวบเดียวก็เห็นชื่อฝ่ายหญิงในหน้าด้านในของทะเบียนสมรสว่า “มู่หรงเสวี่ย”
ทันใดนั้น เตียวเฟิงก็จำมู่หรงเสวี่ยได้
“คุณ... คุณคือคุณผู้จัดการมู่หรงแห่งบริษัทกลุ่มฉางชิงหรือครับ?”
คำพูดของเตียวเฟิงทำให้ทุกคนในห้องตกตะลึงอีกครั้ง
บริษัทของตระกูลมู่หรงเป็นเพียงบริษัทระดับสามในเจียงเฉิง แม้จะไม่ค่อยมีชื่อเสียงนัก แต่ขนาดธุรกิจก็ใหญ่กว่ากิจการเล็ก ๆ ของเตียวเฟิงมากมายนัก
ที่ทำให้ทุกคนไม่เข้าใจที่สุดก็คือ มู่หรงเสวี่ยยังเป็นสาวงามอันดับหนึ่งของเจียงเฉิงอีกด้วย!
