คนห้ากลุ่มบุกมาพร้อมกัน ไม่มีทางเป็นเรื่องบังเอิญ จากประสบการณ์โชกโชนที่ผ่านมา เขามองว่าต้องเป็นเพราะไปล่วงเกินผู้ยิ่งใหญ่คนใดคนหนึ่งเข้า จึงมีคนจงใจเล่นงานเขาเช่นนี้
หากไม่กำจัดภัยแฝงนี้ออกไป บริษัทของครอบครัวเขาอาจเสี่ยงถึงขั้นล้มละลาย
หน้าประตูป้อมยามของบริษัทกลุ่มฉางชิง เอ้อเปียวจื่อนั่งยอง ๆ อยู่ตรงนั้น สีหน้าอมทุกข์พลางชะเง้อมองไปไกลอย่างกระวนกระวาย
เขาเป็นคนพี่เขยให้มาทำงานที่บริษัทแห่งนี้ แต่ยังไม่ทันได้ทำงานสักวัน พี่เขยก็ลงมือต่อยคนของตระกูลเหลย ตระกูลชั้นรองของเจียงเฉิง แถมยังถูกพวกนั้นพาตัวไปสถานีตำรวจอีก
ภายใต้อำนาจกดดันของตระกูลเหลย สถานีตำรวจคงไม่ปล่อยพี่เขยที่เพิ่งกลับมาคนนี้ไปง่าย ๆ แน่
แล้วเขาจะกลับไปเผชิญหน้ากับภรรยาอย่างเมิ่งถิงได้อย่างไร!
จะเผชิญหน้ากับพ่อตาที่ยังนอนอยู่บนเตียงคนไข้อย่างเมิ่งฟู่กุ้ยได้อย่างไร!
ขณะที่เขากำลังกลุ้มใจจนไม่รู้จะทำอย่างไร รถเอลฟาคันประจำของมู่หรงเสวี่ยก็แล่นเข้ามาอย่างช้า ๆ
เอ้อเปียวจื่อรีบวิ่งเข้าไปต้อนรับ
เขารู้ว่าคุณผู้จัดการมู่หรงไปสถานีตำรวจเพราะเรื่องของพี่เขย จึงอยากถามว่าพี่เขยจะออกมาได้เมื่อไร จะได้มีคำตอบไปบอกภรรยาและพ่อตา
แต่พอประตูรถเปิดออก เขากลับเห็นพี่เขยเดินลงมาจากรถ
ชั่วขณะนั้นเขาดีใจจนแทบไม่อยากเชื่อสายตา จึงขยี้ตาตัวเองอยู่หลายครั้ง
“พี่ ทำไมพี่กลับมาแล้วล่ะ พี่ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”
เอ้อเปียวจื่อเดินวนรอบเมิ่งเฉิน สำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ดูว่าบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า