ห้าสิบล้านแทบจะเป็นเงินทุนหมุนเวียนที่เหลืออยู่ทั้งหมดของกลุ่มเหลย์ฉื่อ แต่เมื่อนึกถึงเมิ่งเฉินที่ทำลายรากฐานชีวิตเขาไปครึ่งหนึ่ง เหลยถิงเย่ก็กัดฟันตอบตกลง
“ไม่มีปัญหา! ฉันจะจัดการโอนเงินเดี๋ยวนี้ จำไว้ ยิ่งเร็วยิ่งดี อย่าให้ไอ้หมอนี่มีเวลาตั้งตัวแม้แต่นิดเดียว!”
“รับทราบ หลังเงินมัดจำเข้าบัญชี ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงจะแจ้งความคืบหน้าของปฏิบัติการครั้งแรกให้คุณทราบ”
เสียงอิเล็กทรอนิกส์พูดจบ สายก็ถูกตัดทันที
เหลยถิงเย่จ้องมองหน้าจอโอนเงินที่ปรากฏบนโทรศัพท์ แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวังอย่างบ้าคลั่ง
เขาพิงพนักเก้าอี้ ปลายนิ้วลูบมุมโต๊ะไปมาโดยไม่รู้ตัว ความสำเร็จจากการ “ร่วมมือ” สองครั้งที่ผ่านมา ทำให้เขาเชื่อมั่นว่าครั้งนี้ก็จะเป็นเช่นเดิม อีกไม่นานเมิ่งเฉินจะกลายเป็นอีกชื่อที่ถูกขีดฆ่าออกจากรายชื่อของ “เงาอสูร”
ชีวิตยามรักษาความปลอดภัยตัวเล็ก ๆ สำหรับเมิ่งเฉินนั้นช่างผ่อนคลายและสบายใจ การใช้ชีวิตที่ไม่มีอันตรายแม้แต่น้อยแบบนี้ทำให้เขารู้สึกปลอดโปร่งเป็นอย่างยิ่ง
เหตุการณ์ตอนเช้าที่เมิ่งเฉินปราบแก๊งพญาเสือดำ และล้มพวกอันธพาลหลายสิบคนของแก๊งได้ด้วยตัวคนเดียว พวกยามรักษาความปลอดภัยต่างเห็นกับตา
พวกยามรักษาความปลอดภัยจึงเข้าใจความเก่งกาจของเมิ่งเฉินลึกซึ้งยิ่งขึ้น
เมิ่งเฉินนั่งอยู่ในห้องยามรักษาความปลอดภัย ส่วนยามทุกคน รวมถึงเอ้อเปียวจื่อ ต่างไม่กล้าเข้าไปในห้องกันสักคน
พวกเขากลัว กลัวว่าหากพูดอะไรผิดไปสักคำ จะทำให้เมิ่งเฉินผู้โหดเหี้ยมไม่พอใจ
แต่พวกเขาก็กลัวว่าจะดูแลเมิ่งเฉินที่นั่งอยู่ในห้องได้ไม่ดีพอเช่นกัน