ทั้งเมืองเจียงเฉิง คนที่กล้าให้คุณหมีทำวันทยหัตถ์ต่อหน้า แล้วยังกล้าตัดสินใจควักเงินสองพันล้านทันที คงนับได้ไม่เต็มหนึ่งมือ!
เธอกดอารมณ์ที่พลุ่งพล่านลง เงยหน้าสบตาเมิ่งเฉิน น้ำเสียงอ่อนลงหลายส่วน
“ได้ ฉันจะทำตามที่คุณจัดการ”
ตอนนี้มู่หรงเสวี่ยเองก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร จู่ ๆ เธอก็ไม่อยากแพ้คุณหมีแม้แต่นิดเดียว
ตอนนี้เมิ่งเฉินก็ช่วยเธออยู่พอดี เธอจึงยิ่งไม่อยากไปขอความช่วยเหลือจากคุณหมี
เธอมองเมิ่งเฉิน แล้วเอ่ยกับเขาเสียงเบา
“ได้ เดี๋ยวฉันส่งที่อยู่บ้านให้ในมือถือ ฉันจะรอคุณอยู่ที่บ้าน”
พูดจบ เธอก็หันหลังเดินจากไปโดยไม่ลังเล
ระหว่างเดิน เธอครุ่นคิดไปด้วยว่า พอเมิ่งเฉินย้ายไปอยู่บ้านเธอคืนนี้แล้ว เธอจะต้องสืบให้รู้ให้ได้ว่าคุณหมีกับ “สามีตามสัญญา” ของเธอมีความสัมพันธ์อะไรกัน
เดินมาถึงประตู เธอก็หันกลับมาอีกครั้ง ก่อนพยักหน้าให้คุณหมีอย่างสุภาพ
“คุณหมี คืนนี้ฉันมารบกวนโดยไม่ได้บอกกล่าว วันหลังจะมาเยี่ยมอย่างเป็นทางการ”
พูดจบ เธอก็ผลักประตูออกไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมเย็นจาง ๆ
ภายในห้องหับหรู อากาศพลันเงียบสงัด
คุณหมีกอดอก พิงหลังกับหน้าต่างบานใหญ่จรดพื้น วิวยามค่ำคืนของเจียงเฉิงแผ่กว้างอยู่เบื้องหลังเธอราวกับทะเลดาว
เธอเงยหน้าขึ้น แววตาเป็นประกายเจิดจ้า
“หัวหน้า ตอนนี้คนนอกไปแล้ว พูดความจริงได้หรือยัง?”
เมิ่งเฉินยิ้มขื่น ก่อนทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างแรง จากนั้นจึงค่อยเผยท่าทีองอาจของ “จอมพยัคฆ์ม้าเทียน” ในอดีต แล้วเอ่ยช้า ๆ
“มาคุยเรื่องของเราก่อน”
ไม่ว่าคุณหมีจะวางอำนาจเพียงใดต่อหน้าคนอื่น แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเมิ่งเฉิน เธอก็เป็นสหายร่วมรบของเขา เป็นลูกน้องของเขา และเป็นหญิงสาวที่มีแต่หัวหน้าอยู่เต็มหัวใจ ผู้เพิ่งรู้จักความรักเป็นครั้งแรกเสมอ