จิ่งฉู่?
คนที่ลอบทำร้ายนางในด่านเคราะห์มารในใจ คิดไม่ถึงว่าจะมีตัวตนอยู่จริง?
ม่อเสี่ยวซีรีบเปลี่ยนคริสตัลปีศาจเป็นพลังจิต เพื่อเติมพลังจิตที่ใช้ไปให้กลับคืนมา
ในเวลาเดียวกัน ฝ่ามือยักษ์สีดำทะมึนก็ฟาดลงมาอย่างฉับพลัน พร้อมแรงกดดันน่าสะพรึงกลัวที่ไร้ผู้ใดเทียบได้
ม่อเสี่ยวซีรู้สึกราวกับเลือดทั่วร่างแข็งตัว แขนขาถูกแรงกดดันนี้พันธนาการไว้จนขยับไม่ได้แม้แต่น้อย
นางร้องในใจว่าแย่แล้ว รีบใช้ความคิดเรียกของวิเศษเผ่าเซียนชั้นต่ำ ร่มเฉียนคุน ออกมากางเหนือศีรษะ พร้อมกับหมุนหน้าร่ม
พลังจิตในกายหลั่งไหลออกมา เทลงไปในร่มเฉียนคุนทั้งหมด
แต่พลังจิตเท่านี้ยังไม่พอจะขับเคลื่อนของวิเศษเผ่าเซียนชิ้นนี้ ทำได้เพียงเปลี่ยนคริสตัลปีศาจกองโตในกำไลเก็บของให้เป็นพลังจิต
เพียงชั่วพริบตา ฝ่ามือยักษ์ก็ฟาดลงมาถึง กระแทกลงบนของวิเศษเผ่าเซียนชั้นต่ำอย่างแรง
เสียงระเบิดดังสนั่น ของวิเศษเผ่าเซียนชั้นต่ำถูกฟาดเข้าเต็ม ๆ พลันเปล่งแสงเจิดจ้า
ม่อเสี่ยวซีถูกแรงโจมตีสะเทือนจนเส้นลมปราณแตกสลาย กระดูกทั่วร่างหักไปหลายท่อน
นางกระอักเลือดออกมาคำโต วิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง
โชคดีที่ร่มเฉียนคุนเริ่มทำงานในที่สุด พานางไปปรากฏตัวห่างออกไปนับร้อยลี้ในชั่วพริบตา
ตอนนี้ม่อเสี่ยวซีแทบหมดสติแล้ว แต่ด้วยความปรารถนาเอาชีวิตรอดอย่างแรงกล้า นางจึงเรียกหอกยาวออกมาได้ทัน
“ฉางเฟิง! รีบ...รีบพาข้าหนีไป...”
นางเพิ่งจะบอกความต้องการออกมาได้ ก็หมดสติไปอย่างสิ้นเชิง
หอกยาวสั่นไหว ก่อนจะขยายใหญ่ขึ้นฉับพลัน จากด้ามหอกมีกรงเล็บสองข้างยื่นออกมา จับม่อเสี่ยวซีกับร่มเฉียนคุนที่พังยับเยินไว้แน่น แล้วพุ่งแหวกอากาศไปยังที่ไกลลิบ