ออกจากมิติบ่อบัวมาได้ เห็นว่ายังเช้าอยู่ ม่อเสี่ยวซีจึงขึ้นเรือบินฉวนหยุนทันที มุ่งหน้าไปยังส่วนลึกที่สุดของทะเลหมอก
บินต่อไปไกลกว่าพันลี้ ก็เห็นหมอกดำในบริเวณนั้นพลุ่งพล่าน ราวกับมีเงาปีศาจนับไม่ถ้วนเคลื่อนไหวอยู่ภายใน
พวกเงาปีศาจสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของคนเป็น ต่างพากันกรูเข้ามาทางนี้
ม่อเสี่ยวซีนั่งอยู่บนเรือบินฉวนหยุน แปรคริสตัลปีศาจเป็นพลังทันที แล้วใช้พลังสายฟ้าเสวียนเซียว
ยามนี้พลังสายฟ้าเสวียนเซียวของนางแผ่คลุมพื้นที่ราวสิบแปดลี้ ภายใต้สายฟ้าอันเกรียงไกร ปีศาจประหลาดที่ต่ำกว่าชั้นแปดแทบทั้งหมดถูกทำลายจนสิ้น
เสียงแจ้งเตือนว่าได้รับค่าประสบการณ์และพลังจิตดังขึ้นในหัวของนางไม่หยุด ทว่าค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้เลื่อนระดับหนึ่งล้านนั้นยังอยู่อีกไกล
ผ่านไปสิบกว่านาที เมฆสายฟ้าสลายไป คริสตัลปีศาจและวัสดุมากมายก็ปรากฏขึ้น
มีทั้งโคมไฟของปีศาจโคมไฟ ลูกตาของศพหุ่นเชิด หน้ากากของปีศาจหน้าคน และผ้าคลุมของปีศาจเงานิรันดร์
ม่อเสี่ยวซีปล่อยลูกสุนัขขนทองออกมา ให้ช่วยนางเก็บกวาดของที่ได้จากการต่อสู้
นี่เป็นครั้งแรกที่นางเก็บผ้าคลุมของปีศาจเงานิรันดร์ได้ มีอยู่เพียงไม่กี่ผืน ทั้งยังขาดรุ่งริ่ง แต่เนื้อผ้ากลับแปลกประหลาดอย่างยิ่ง เมื่อสวมแล้วจะสามารถปิดกั้นการตรวจสอบด้วยญาณได้
ม่อเสี่ยวซีหิ้วผ้าคลุมขาด ๆ อยู่สองสามผืน ทว่าในหัวกลับไม่มีเสียงแจ้งเตือน แสดงว่าสิ่งนี้ซ่อมแซมไม่ได้
เรื่องนี้ชวนแปลกใจอยู่บ้าง
นางใช้วิชาลับสาปชำระกับผ้าคลุมขาด ๆ เหล่านั้นหนึ่งครั้ง แล้วเลือกผืนที่มีระดับสูงที่สุดมาคลุมร่าง
ผ่านไปสิบกว่านาที นางเก็บของที่ได้จากการต่อสู้ทั้งหมดเรียบร้อย แล้วมุ่งหน้าต่อไปยังส่วนลึกของหมอกหนา