ทันใดนั้นม่อเสี่ยวซีก็ใช้วิชาแสงลอยสวรรค์เตลิด พุ่งฉิวเข้าไปใต้เมฆสายฟ้าเพื่อเก็บคริสตัลปีศาจ
คริสตัลปีศาจของวิญญาณตายส่วนใหญ่เป็นขั้นสามขึ้นไป จึงต้องเก็บก่อนเป็นอันดับแรก หลังถูกสายฟ้าสังหาร พวกมันกลับดรอปอาวุธชำรุดออกมาทีละชิ้น
อาวุธมีหลากหลายชนิด ทั้งกระบี่วิญญาณที่เหลือเพียงครึ่งท่อน เจดีย์ขนาดเล็กที่พังไปครึ่งหนึ่ง พัดที่เหลือเพียงโครง และหอกที่ไม่มีหัวหอก
นางยังเก็บลูกแก้วหลัวหลี้ที่ชำรุดได้ลูกหนึ่ง ข้างในมีทั้งศาลาและอาคารที่พังทลายไปกว่าครึ่ง
แต่ส่วนใหญ่เป็นกระบี่วิญญาณหรือมีดฟันที่ชำรุด เพียงแตะก็กลายเป็นฝุ่นผงสลายไป
ม่อเสี่ยวซีไม่เลือกหน้า แผ่ญาณออกไปจนถึงขีดสุด พอยื่นมือออกไป สิ่งของและคริสตัลปีศาจนับไม่ถ้วนก็ถูกเก็บเข้าไปในมิติ
หลังเก็บของที่วิญญาณตายดรอปมาจนหมด นางถึงพบว่าระดับของตนเลื่อนขึ้นเป็นวิญญาณยุทธ์ขั้นหกแล้ว
เมื่อระดับพลังเพิ่มขึ้น การป้องกันร่างกาย พละกำลัง และความเร็วของนางก็เพิ่มขึ้นอย่างมากเช่นกัน
ตอนใช้ก้าวสายลมหรือวิชาแสงลอยสวรรค์เตลิด ความเร็วของนางเพิ่มขึ้นกว่าสองส่วนสิบจากก่อนหน้า
ไม่นาน นางก็เก็บคริสตัลปีศาจกับอาวุธบริเวณหอส่องกล้องหมายเลขหนึ่งจนหมด แล้วไปเก็บบริเวณหอส่องกล้องหมายเลขสองต่อจนเกลี้ยง
ไม่กี่นาทีต่อมา ลูกสุนัขขนทองกับแมวก็กลับมา พวกมันอ้าปากคายคริสตัลปีศาจ เขี้ยวงู และหนังงูออกมากองใหญ่
“เก่งมาก!” ม่อเสี่ยวซีลูบหัวแมว “ไม่ได้ตกหล่นไปใช่ไหม?”
แมวเหลือบมองนาง ราวกับจะบอกว่า ‘ถามอะไรไร้สาระ’
“พวกเราไปดูค่ายอื่นกันเถอะ” ในเมื่อค่ายของพวกนางไม่มีปีศาจประหลาดให้ฆ่าแล้ว นางก็จะไปค่ายอื่น