ม่อเสี่ยวซีก้าวเข้าไปในร้านที่สว่างไสวด้วยแสงไฟ กวาดตามองไปรอบ ๆ ก่อนถามเจ้าของร้านว่า “ที่นี่มียาเม็ดทะลุขั้นไหม”
“ยาเม็ดทะลุขั้นหรือ” เจ้าของร้านมองนางตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “ไม่มี ของอย่างนั้นเป็นของหายากที่มีไว้ประมูล ไม่วางขายหน้าเคาน์เตอร์หรอก”
“แล้วร้านเจ้ามียาเม็ดอะไรบ้าง ขอแบบที่ช่วยเพิ่มระดับขั้นได้ยิ่งดี” ม่อเสี่ยวซีเดินสำรวจร้านไปทั่วราวกับหลิวเหล่าเหยาที่เข้าไปในสวนต้ากวนหยวน จับโน่นแตะนี่ มองนั่นทีนี่ที
เจ้าของร้านชี้ไปยังเคาน์เตอร์คริสตัล “ดูเอาเอง อยู่ตรงนั้นทั้งหมด”
ม่อเสี่ยวซีเดินไปก้มมอง ในตู้มียาเม็ดวางอยู่หลายชนิด ราคาต่อเม็ดไม่ต่ำกว่าคริสตัลปีศาจชั้นต้นแปดพันก้อน
ในนั้นมีทั้งยาหลอมกาย ยาบำรุงกำลัง เม็ดหลอมกาย ยาเสริมเลือดพลัง และยาเก็บแก่นถ่ายยันที่ผู้บำเพ็ญชั้นมารวิชากิน
“เอาอย่างละสิบเม็ด”
ม่อเสี่ยวซีหยิบถุงคริสตัลปีศาจขั้นสามออกมา “ข้ายังอยากซื้อเครื่องรางพลังจิตอีกหน่อย เอาระดับสูง ร้านเจ้ามีแบบไหนบ้าง”
พอเจ้าของร้านได้ยิน ดวงตาก็เป็นประกาย น้ำเสียงพลันประจบประแจงขึ้นมา “ท่านรอสักครู่ ข้าจะนำตัวอย่างเครื่องรางพลังจิตระดับสูงทั้งหมดมาให้ท่านดูเดี๋ยวนี้”
ไม่นานเจ้าของร้านก็ยกกล่องใบหนึ่งออกมา พอเปิดออก ด้านในมีเครื่องรางพลังจิตสีทองวางเรียงกันเป็นแถว
มีเครื่องรางย้ายภายในพริบตาระดับสูง ใช้ครั้งหนึ่งเคลื่อนย้ายได้สองลี้ เครื่องรางพลังจิตศรทองระดับสูง สังหารผู้บำเพ็ญขั้นต้นมารวิชาได้ และเครื่องรางป้องกันระดับสูง ที่ต้านทานการโจมตีเต็มกำลังจากผู้บำเพ็ญขั้นปลายวิญญาณยุทธ์ได้หนึ่งครั้ง...