ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยหญ้าวิเศษ หญ้าวิเศษที่เมืองจื่อชู่ขายกันต้นละหลายพันคริสตัลปีศาจชั้นต้น ที่นี่กลับขึ้นเกลื่อนกลาดทั่วพื้นดิน
ม่อเสี่ยวซีดีใจเป็นอย่างยิ่ง ไม่สนว่าจะรู้จักหรือไม่ ขอเพียงมีแรงวิญญาณอยู่ก็ขุดขึ้นมาทั้งราก แล้วโยนเข้าไปในมิติบ่อบัวทั้งหมด
โชคดีที่เวลานับถอยหลังของมิติลับระดับกลางยาวนาน คาดว่าน่าจะมีเวลาราวสิบกว่าชั่วยาม
เวลานานขนาดนี้ ต้องฉวยโอกาสให้ดี พยายามเก็บหญ้าวิเศษและยาวิเศษให้ได้มากที่สุด
“เมี้ยว! เมี้ยว!” เจ้าหลี่ตื่นเต้นเป็นพิเศษ วิ่งไปมาท่ามกลางพงหญ้า พอพบยาวิเศษต้นหนึ่งก็ร้องเรียกนางเสียงเมี้ยว ๆ
ด้วยเหตุนี้ ม่อเสี่ยวซีจึงประหยัดเวลาไปได้มาก
โดยไม่รู้ตัว คนหนึ่งคนกับแมวหนึ่งตัวก็เดินผ่านป่ามาจนถึงริมทุ่งนาแห่งหนึ่ง
นางเห็นทุ่งข้าวสาลีสีทองผืนใหญ่เติบโตอยู่ไม่ไกล
ดูเหมือนข้าวสาลีจะสุกงอมแล้ว แผ่แสงเรืองรองพร่าเลือนออกมา เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่พันธุ์ธรรมดา
“น่าจะเป็นข้าวสาลีวิเศษสินะ?”
ม่อเสี่ยวซีมองสำรวจรอบ ๆ ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าไม่มีสิ่งผิดปกติจึงวิ่งเข้าไปดู
ไม่ผิดแน่! ทั้งหมดนี้คือข้าวสาลีที่สุกงอมแล้ว
ม่อเสี่ยวซีดีใจสุดขีด ชักกระบี่วิญญาณออกมาเตรียมเก็บเกี่ยว
แต่แมวน้อยกลับร้องเรียกเสียงดังจากด้านหน้าอีกครั้ง “เมี้ยว! เมี้ยว!”
“เป็นอะไรไป?” ม่อเสี่ยวซีจำต้องวิ่งเข้าไปหา
นางเห็นแมวน้อยนั่งยอง ๆ อยู่ข้างพุ่มไม้ใหญ่ เลียอุ้งเท้าของตัวเอง ส่วนด้านหลังมันกลับมีกำแพงหินอยู่
“เอ๊ะ? ที่แท้ก็มีบ้านหินซ่อนอยู่ตรงนี้นี่เอง”
ม่อเสี่ยวซีโบกกระบี่วิญญาณ ฟันหญ้ากับพุ่มไม้ที่บังประตูออกไม่กี่ครั้ง ก็เผยให้เห็นประตูไม้ผุพังบานหนึ่ง
ผลักประตูไม้เข้าไป ก็เห็นพื้นในบ้านปูด้วยแผ่นหินสีเขียว มีโต๊ะหิน เก้าอี้หิน และเตียงหินหนึ่งหลัง ตรงมุมกำแพงยังมีเครื่องมือทำไร่ทำนาวางอยู่หลายชิ้น