ม่อเสี่ยวซีรีบนั่งขัดสมาธิ แต่เมื่อเห็นว่าผลลัพธ์ไม่ชัดเจนนัก นางจึงทำได้เพียงแปลงคริสตัลปีศาจขั้นสามกว่าห้าร้อยเม็ด แล้วทำความเข้าใจคัมภีร์เทพยาแก่นแห่งเตาสามสิบเก้าที่เพิ่งได้มาจนบรรลุขั้นสมบูรณ์
บางทีอาจพบวิธีขจัดพิษยาได้ในคัมภีร์บันทึกแดนเซียนก็เป็นได้
ไม่คิดเลยว่าภายในคัมภีร์บันทึกแดนเซียนจะมีตำรับยาอยู่จริง ๆ ชนิดหนึ่ง ชื่อว่ายาล้างไขกระดูก ไม่เพียงขจัดพิษยาและสิ่งสกปรกในร่างกายได้ ยังช่วยยกระดับคุณภาพรากวิญญาณอีกด้วย
ม่อเสี่ยวซีไม่รู้ว่าตนมีรากวิญญาณหรือไม่ แต่ตราบใดที่ขจัดพิษยาและสิ่งสกปรกในร่างกายได้ นางก็ต้องหามาให้ได้
“หญ้าชิงหลิง เห็ดหยกไขกระดูก ดอกเงินเจ็ดใบ น้ำวิเศษขั้นสาม...”
สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นยาวิเศษและวัตถุดิบวิเศษที่จำเป็นสำหรับปรุงยาล้างไขกระดูก
แต่นางไม่เคยแม้แต่ได้ยินชื่อสิ่งเหล่านี้ แล้วจะไปหาจากที่ไหนได้?
ม่อเสี่ยวซีเริ่มรู้สึกเสียดาย ไม่น่าโลภอยากเลื่อนระดับจนกินยาเม็ดมากมายขนาดนี้ในคราวเดียวเลย
แต่จะมาเสียดายตอนนี้ก็สายเกินไปแล้ว พิษยาสะสมอยู่ในร่าง กำลังทำลายร่างกายของนางอย่างช้า ๆ
ม่อเสี่ยวซีเก็บยาบำรุงกำลังที่เหลือสิบเก้าเม็ด แล้วลุกขึ้นออกจากห้อง
ม่อเสี่ยวเป่ยกับม่อต้าจวงกำลังฝึกวิชาอยู่ในลานบ้าน พอเห็นสภาพของพี่สาวก็สะดุ้งตกใจ
“พี่หญิง ใบหน้าเจ้าเป็นอะไรไป?”
“ไม่มีอะไร ข้าทาเอง” ม่อเสี่ยวซีตอบปัด ๆ ก่อนรีบออกจากลานบ้าน
ตอนเดินผ่านโถงด้านหน้าของโรงเตี๊ยม นางบังเอิญพบม่อจือชิวกับยวนรูเอียนเหมย์เข้า
ม่อเสี่ยวซีสะดุ้ง รีบหลบไปอยู่หลังเสาต้นหนึ่ง