ครู่ต่อมา ดินซีหรั่งสีดำคล้ำก็เริ่มกลืนกินกองมูลสัตว์มหึมาอย่างรวดเร็ว ราวกับมีชีวิต
จากนั้นมันก็คืบคลานไปยังกองมูลสัตว์อีกกอง
ม่อเสี่ยวซีโยนดินซีหรั่งเข้าไปในกรงสัตว์ที่เหลือ กรงละก้อน ส่วนนางยกไม้กวาดด้ามใหญ่ขึ้นมากวาดพื้น
ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วยาม กรงสัตว์กว่ายี่สิบกรงก็สะอาดเอี่ยม
นางปาดเหงื่อบนหน้าผาก ก่อนวิ่งไปหาอู๋ซื่อ “ศิษย์พี่อู๋ เก็บกวาดเสร็จหมดแล้ว แต้มคุณูปการนั่นคิดอย่างไรหรือ?”
“เก็บกวาดหมดแล้วหรือ?” อู๋ซื่อไม่ค่อยอยากเชื่อ รีบวิ่งไปตรวจดู
“สะอาดจริง ๆ” ครั้นเห็นว่าในกรงสัตว์ไม่มีแม้แต่ขนสัตว์สักเส้น อู๋ซื่อก็อดตกตะลึงไม่ได้ “เจ้าทำได้อย่างไรกัน?”
ม่อเสี่ยวซีเกาศีรษะ “ข้าเก็บมูลสัตว์ใส่ถุงเก็บของหมดแล้ว เดี๋ยวยังต้องไปจัดการอีก รีบคิดแต้มคุณูปการให้ข้าเถิด ข้ามีธุระต้องรีบไป”
อู๋ซื่อพยักหน้า “เอาป้ายภารกิจมา ข้าตรวจยืนยันก่อนก็พอ”
ม่อเสี่ยวซียื่นป้ายภารกิจให้ เห็นอู๋ซื่อใช้ป้ายของตนแตะลงไป แล้วบันทึกข้อความบรรทัดหนึ่งว่า “เก็บกวาดกรงสัตว์ 25 กรง สำเร็จได้ดี รับแต้มคุณูปการสำนัก 6 แต้ม”
จากนั้น บนป้ายภารกิจของนางก็ปรากฏตัวเลขหนึ่ง นั่นคือเลขหก
“ขอบคุณศิษย์พี่อู๋ ขอตัวก่อน” ม่อเสี่ยวซีเก็บป้ายภารกิจแล้วรีบมุ่งหน้าไปยังหอภารกิจ
นางจะรับภารกิจต่อ และถือโอกาสสืบหาตำแหน่งของมิติลับด้วย
จุดประสงค์ที่นางมาที่นี่ อย่างแรกคือเรียนรู้วิธีบำเพ็ญของผู้บำเพ็ญแรงวิญญาณ อย่างที่สองคือหลอมรวมมิติลับหลายแห่งภายในสำนักเทียนเหยียน ส่วนอย่างที่สามจึงค่อยตามหาระบบการบำเพ็ญและวิชาลับของเผ่าผี