“ไม่มากหรอกป้า เรื่องด่วนมาก ป้าต้องช่วยข้านะ ต่อไปข้าจะขายยาเม็ดให้ป้าในราคาลดร้อยละห้า”
หาเจินตอบว่า “ได้! ข้าจะประกาศข่าวเดี๋ยวนี้ อ้อ แล้วผู้ถูกเนรเทศ เจ้าไม่รังเกียจใช่ไหม”
ม่อเสี่ยวซีตอบว่า “ไม่รังเกียจ แต่ไม่รับอาชญากรที่ก่อคดีร้ายแรงนะ”
“เรื่องนี้ข้ารู้อยู่แล้ว วางใจเถอะ พวกเขาถูกเนรเทศมาเพราะความผิดเล็กน้อยทั้งนั้น ไม่อย่างนั้นข้าก็ไม่รับหรอก”
หาเจินพูดพลางส่งข้อความหาลูกค้าประจำที่รู้จัก “รับผู้เฝ้ายามยี่สิบคน สุขภาพแข็งแรง ไม่จำกัดเพศหรือระดับการบำเพ็ญ ผู้มีนิสัยเลวทรามไม่รับ”
ลูกค้าประจำพากันส่งข้อความมาถาม “เถ้าแก่หา บ้านเจ้าเปิดรับคนใหม่อีกแล้วหรือ สวัสดิการเป็นอย่างไรบ้าง”
“คราวนี้รับผู้เฝ้ายาม ไม่มีเงินเดือน แต่จัดอาหารให้ วันละสองมื้อ ใครอยากมาก็ลงชื่อได้ ข้าต้องคัดเลือกก่อน คนที่มีประวัติไม่ดีไม่รับ”
“ได้ พวกเราจะช่วยถามให้เดี๋ยวนี้”
...
สองชั่วยามต่อมา ม่อเสี่ยวซีได้รับข้อความจากหาเจิน “รวบรวมคนได้ครบยี่สิบแล้ว พอดีข้ากำลังจะไปส่งของที่ฝั่งเจ้า เลยจะพาพวกเขาไปส่งให้ด้วย”
“รบกวนป้าด้วยนะ ที่นี่ข้ามีกรงเล็บศพหุ่นเชิดชั้นสี่กับชั้นห้าอยู่บ้าง เดี๋ยวข้ายกให้ป้าทั้งหมด”
ครั้งคลื่นศพหุ่นเชิดคราวก่อน นางเก็บกรงเล็บของศพหุ่นเชิดชั้นสี่ขึ้นไปไว้ได้ไม่น้อย ทั้งยังมีลูกตาสีแดงเลือดอีกมากมาย
ลูกตาชนิดนี้มีเปลววิญญาณบริสุทธิ์บรรจุอยู่ภายใน เป็นวัตถุดิบชั้นดีสำหรับการหลอมยาเม็ดจิตวิญญาณ นางจึงเก็บสะสมไว้ตลอด รอเพียงรวบรวมวัตถุดิบสำหรับการหลอมยาได้ครบ ก็จะตั้งเตารมควันยาทันที
หาเจินตอบว่า “ได้ คาดว่าอีกครึ่งชั่วยามก็ถึงแล้ว”
ม่อเสี่ยวซีรับคำ แล้วรีบพูดว่า “ป้าหาเจิน ข้าอยากซื้อแป้งมอสส์หนึ่งพันจินกับเห็ดแห้งหนึ่งร้อยจินด้วย”