“พวกนี้ข้าเก็บได้จากทุ่งร้าง ยังเก็บกรงเล็บศพหุ่นเชิดชั้นสูงมาได้อีกตั้งเยอะ”
ม่อเสี่ยวซีพูดเสียงเบาว่า “ท่านอย่าเล่าให้ใครฟังเชียวนะ ข้ากลัวเจ้าตัวใหญ่แห่งสายฟ้าคนนั้นจะมาตามทวง”
เรื่องความดีความชอบอันยิ่งใหญ่ของเจ้าตัวใหญ่แห่งสายฟ้าแพร่ไปทั่วทุกค่ายในทุ่งร้าง นางจึงฉวยโอกาสร่วมวงสนุกด้วย โดยโยนความดีความชอบเรื่องวัตถุดิบมากมายเหล่านี้ให้ “เจ้าตัวใหญ่แห่งสายฟ้า” ไปเสีย
หาเจินเข้าใจในทันที “เจ้านี่โชคดีจริง ๆ ขนาดกรงเล็บของราชันศพหุ่นเชิดยังเก็บมาได้ แล้วนี่ เจ้าเก็บคริสตัลปีศาจกับลูกตาของมันมาด้วยหรือเปล่า?”
“ไม่ได้ เก็บได้แค่นี่เอง” ม่อเสี่ยวซีตอบอย่างจริงจัง
หาเจินเสียดายเล็กน้อย “เฮ้อ น่าเสียดายจริง ๆ ลูกตาของปีศาจประหลาดชั้นแปดเป็นวัตถุดิบชั้นดีสำหรับการรมควันยาเม็ดทะลุขั้น ลูกหนึ่งมีค่าถึงหลายหมื่นคริสตัลปีศาจขั้นสามเชียวนะ”
“เม็ดทะลุขั้นหรือ? ที่ไหนมีขาย?” ม่อเสี่ยวซีอดถามไม่ได้
ฟังจากชื่อก็รู้ว่าเป็นของดีสำหรับเพิ่มค่าประสบการณ์ หากข้าซื้อมาแล้วทำให้แตกเพื่อซ่อม อย่างน้อยก็จะได้เป็นสิบเม็ด
หาเจินถอนใจ “ที่ไหนก็ไม่มีขาย แต่ผู้ปรุงยาแห่งสำนักเสวียนเทียนประกาศรับซื้อไว้ บอกว่าเป็นวัตถุดิบหลักของเม็ดทะลุขั้น”
“แล้วป้าหาเจินทราบสูตรของเม็ดทะลุขั้นหรือไม่?” ม่อเสี่ยวซีถาม
หาเจินตอบว่า “ทราบ เม็ดทะลุขั้นเป็นสูตรโบราณที่สืบทอดกันมานาน สำนักเสวียนเทียนประกาศรับซื้อทุกปี เรื่องนี้ไม่ใช่ความลับอะไร”
ม่อเสี่ยวซีตาเป็นประกาย “ท่านช่วยเขียนให้ข้าสักชุดได้ไหม?”
แม้ในวิชายาเทพเก้าติ่งจะมีสูตรเม็ดทะลุขั้นอยู่ด้วย แต่วัตถุดิบในนั้นล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตอัศจรรย์ ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นในโลกนี้