“ปีศาจราชา?” หาเจินส่ายหน้า “ไม่น่าใช่ หากเจอปีศาจราชาจริง ๆ พวกเขาคงไม่มีใครหนีรอดไปได้”
“แต่เมื่อคืนพวกเราเจอปีศาจประหลาดขั้นสูงตัวหนึ่งที่ปลอมเป็นเสี่ยวชวนจื่อ มันยังบอกว่าจะเอาเสบียงมาให้ข้าด้วย”
ม่อเสี่ยวซีชี้ไปยังจุดที่ปีศาจราชาถูกขังอยู่ “ตอนนี้ข้าใช้ค่ายกลขังมันไว้ตรงนั้นแล้ว”
“อะไรนะ?” หาเจินตกใจมาก “ปลอมเป็นเสี่ยวชวนจื่อหรือ?”
“อืม” ม่อเสี่ยวซีพยักหน้า
หาเจินมองหญิงสาวร่างผอมบางบนกำแพงด้วยสีหน้าซับซ้อน “เจ้าเป็นคนขังมันไว้หรือ?”
“ข้าพาท่านไปดูได้” ม่อเสี่ยวซีให้พวกน้องชายสองคนอยู่เฝ้าป้องกันบนกำแพงสูง ส่วนตนเองกระโดดลงจากกำแพงแล้วเดินไปทางอักขระทรายไหล
คนกลุ่มหนึ่งเดินตามหลังนางไป ไม่นานก็เดินมาถึงบริเวณผืนทรายที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร
ก่อนหน้านี้พวกเขามัวแต่กวาดตามองซากศพปีศาจประหลาดบนพื้น จึงไม่ได้สังเกตทางนี้นัก คราวนี้พอมองดูอีกครั้ง ก็เห็นว่ามีปีศาจประหลาดขั้นสูงตัวหนึ่งติดอยู่ในทรายไหลจริง ๆ
หาเจินมองเห็นรูปร่างของปีศาจประหลาดชัดเจนแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย
ปีศาจประหลาดตัวนี้มีขนาดไม่ใหญ่ แต่รอบกายแผ่พลังอาฆาตปกคลุม ระดับของมันย่อมไม่ต่ำกว่าขั้นห้าแน่นอน
ปีศาจประหลาดระดับนี้มีพลังเทียบเท่าวิญญาณยุทธ์ขั้นแปด ต่อให้เป็นนางเอง หากเผชิญหน้ากับมันก็ยังหนีจากเงื้อมมือของมันได้ไม่ง่าย แต่ตอนนี้มันกลับถูกเด็กสาวขั้นจิตเริ่มแรกขังอยู่ในทรายเลนจนขยับไม่ได้ ช่างเหลือเชื่อจริง ๆ
หาเจินเต็มไปด้วยความสงสัย จึงถอดธนูที่สะพายอยู่ด้านหลังออกมา แล้วดึงสายยิงทันที
เมื่อเห็นเช่นนั้น ม่อเสี่ยวซีก็ขว้างลูกไฟเข้าไปในอักขระทรายไหลเช่นกัน