หลี่อีและพวกอีกสามคนยังคิดจะขัดขืน แต่เพียงพวกเขากระตุ้นเจตนาสายฟ้าออกมานิดหน่อย เจตนาสายฟ้านั้นกลับเหมือนหนูที่เจอแมว วิ่งหดกลับเข้าไปในร่างอีกครั้ง
เฉินลี่มุมปากยกยิ้ม มือทั้งสองถูไปมาอยู่ตลอด สายฟ้าสีทองคำนับไม่ถ้วนในฝ่ามือเต้นระริก แผ่พลังที่ราวกับจะทำลายฟ้าดิน เขามองไปที่หลี่อีและพวกอีกสามคน แล้วตวาด:
"ดูสายฟ้า ฟาดให้พวกเจ้าตาย!"
ครืน ๆ ๆ!
สายฟ้าสีทองคำเส้นหนา ๆ จำนวนมากถูกฟาดออกมาในพริบตา ประสานกันกลายเป็นมังกรสายฟ้าสีทองคำเส้นหนึ่ง พุ่งตรงไปข้างหน้าด้วยพลังสายฟ้าอันเกรียงไกรเหลือประมาณ
ทุกคนถึงกับตะลึงงันไปชั่วขณะ
จื่อเทียนเป่ากลืนน้ำลายลงคอ: "พลังน่ากลัวจริง ๆ... เปรียบได้กับขั้นเข้าสู่เซียนขั้นที่หนึ่งเลยทีเดียว!"
ผู้อาวุโสทั้งสามของตระกูลหยุนเบิกตากว้าง: "ฟ้าช่วย! เจ้าเรียกนี่ว่าขั้นเทพมนุษย์ชั้นเก้า?"
หยุนจื้อชิวนัยน์ตาสวยเบิกกว้าง สายตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
"ไม่กี่วันก่อน ข้ากับเขายังสูสีกันอยู่... แต่ตอนนี้ เขากลายเป็นขั้นเทพมนุษย์ชั้นหกไปแล้ว ขณะที่ข้ายังอยู่ขั้นทะลุเซียน..."
"นี่หรือคืออัจฉริยะ?"
ครืน!
มังกรสายฟ้าสีทองคำอ้าปากใหญ่บ้าคลั่ง กลืนหลี่อีและพวกอีกสามคนลงไปทันที
"อ๊ายย...!!"
เสียงกรีดร้องดังขึ้นในพริบตา
หลี่อีและพวกอีกสามคนที่ถูกกลืนลงไป ราวกับถูกไฟฟ้าแรงสูงแสนโวลต์ช็อต ทั้งตัวกระตุกเกร็ง น้ำลายฟูมปาก ผิวหนังทั่วร่างกายเปลี่ยนเป็นไหม้เกรียม ดำคล้ำในชั่วพริบตา... จากนั้นก็กลายเป็นเถ้าถ่านสีดำ...
ไม่กี่วินาทีต่อมา มังกรสายฟ้าค่อย ๆ สลายไป พลังสายฟ้าอันน่ากลัวก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
ทุกคนรีบเบิกตามองไปยังที่ที่มังกรสายฟ้าหายไป
เห็นเพียงพื้นดินว่างเปล่า
มีเพียงเศษเถ้าสีดำเต็มพื้น
เห็นได้ชัดว่า หลี่อีและพวกอีกสามคนกลายเป็นเถ้าธุลีไปแล้ว
"ตาย... ขั้นเทพมนุษย์ชั้นเก้าสี่คน... ตายหมดในพริบตา!" หัวหน้าตระกูลระดับสองคนหนึ่งร้องตะโกนด้วยความหวาดกลัว
ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้นต่างมองเฉินลี่ด้วยความตกตะลึง ภายในใจเกิดคลื่นยักษ์ถาโถม