ฟางปิงหลี่สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิฝ่ามือของเฉินลี่อย่างแท้จริง
อบอุ่น และชื้นเล็กน้อย
ที่ชื้นเพราะเหงื่อที่ฝ่ามือ
แม้ระบบจะบอกว่าหยางบริสุทธิ์กันการแช่แข็งได้ แต่ในใจเฉินลี่ก็ยังหวั่นอยู่บ้าง
จะทำไงได้ ถ้าระบบนี้ไม่เป็นมิตร จงใจกลั่นแกล้งเจ้าของพลังล่ะ?
แต่ดูจากตอนนี้ ระบบนี้ก็ค่อนข้างปกป้องเจ้านายของตนอยู่เหมือนกัน
เฉินลี่บีบแก้มน้อยๆ ของฟางปิงหลี่ไม่หยุด นุ่มนวลหนึบหนับจนอยากจะบีบไม่ปล่อย
บางทีก็กด บางทีก็ดึงเหมือนดึงแป้งโด ฉุดเนื้อแก้มของฟางปิงหลี่ให้ยืดออกไปข้างนอก
ทำราวกับว่าฟางปิงหลี่เป็นหุ่นจำลองตัวน้อยๆ
ฟางปิงหลี่ไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน หัวใจอันเย็นเยือกของนางกลับเกิดความละอายและโกรธเคืองขึ้นมาเล็กน้อย
นางปัดมือเฉินลี่ออก ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่เฉินลี่: "เจ้าใช้วิชาอะไร?"
เฉินลี่เลิกคิ้ว: "วิชา? ข้าจะมีวิชาอะไรได้?"
ฟางปิงหลี่: "เช่นนั้นเหตุใดเจ้าถึงไม่เกรงกลัวพลังน้ำแข็งโดยกำเนิดของข้า?"
เฉินลี่มุมปากยกยิ้ม: "คงเพราะเราคือคู่ที่สวรรค์สร้างไว้ เราคือไฟกับน้ำ ต้องทำตามเจตนาสวรรค์ ประสานไฟกับน้ำ ให้มีเจ้าในข้า มีข้าในเจ้า..."
เดิมทีมันเป็นเพียงคำพูดเล่นของเฉินลี่ แต่ไม่คิดว่าฟางปิงหลี่จะขมวดคิ้วแล้วแสดงสีหน้าครุ่นคิด
นางเชื่อจริงๆ ด้วย!
เนิ่นนาน ฟางปิงหลี่จึงเอ่ยปากช้าๆ:
"หมื่นปีมานี้ เจ้าเป็นเพียงคนเดียวที่สามารถต้านทานพลังน้ำแข็งของข้าได้ บางทีในความมืดมิดอาจมีเจตนาสวรรค์ซ่อนอยู่ก็เป็นได้"
"ข้ายอมให้เจ้าสู่ขอข้าแล้ว"
รวดเร็วปานนั้นเชียวหรือ?