เฉินลี่พุ่งเข้าไปในห้องของไป๋ซินหวี่
กวาดสายตามองรอบหนึ่ง แต่กลับไม่เห็นผู้ใด
เขารีบก้าวไปยังห้องน้ำ ยกม่านขึ้นมาทันที
ภายในอบอวลไปด้วยไอน้ำและกลิ่นหอม
เห็นเพียงอ่างอาบน้ำสูงครึ่งเมตร รัศมีถึงหนึ่งเมตร
มีหญิงงามยืนอยู่ในอ่าง สองมือประคองกลีบดอกไม้ เช็ดขัดเรือนร่าง
มองจากด้านหลัง ผิวขาวเนียนแดงระเรื่อ ปรากฏให้เห็นราง ๆ
การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเฉินลี่ทำให้ไป๋ซินหวี่ตกใจ รีบยกมือปิดหน้าอก พูดด้วยความเขินอาย “ข้ากำลังอาบน้ำอยู่ เจ้ารีบออกไปเดี๋ยวนี้”
เฉินลี่ก้าวยาว ๆ ไปยังอ่างไม้ “ภรรยาซินหวี่ ข้าอยากให้เจ้าช่วยข้าช่วยชีวิตใครสักคน”
“ใครกัน? ข้าไม่รู้จักวิชาแพทย์”
“เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ แค่ฟังข้าก็พอ”
[ติ้ง!]
[กำลังมอบรางวัล…………]
[รางวัล: ต้นเซียนระดับสวรรค์ หญ้าเซียนแดงเพลิง]
“เย้!!”
“ข้าเป็นบุตรแห่งสวรรค์จริง ๆ วาสนาแบบนี้ ไม่ไปซื้อเลขเด็ดก็เสียดายแย่”
เฉินลี่หัวเราะลั่น “ฮ่า ๆ ๆ!”
[เจ้าบ้าน เหตุใดเจ้าถึงคิดว่านี่คือความดีความชอบของเจ้า?]
“ระบบไร้ประโยชน์ เจ้าหุบปากไปเลย ให้เจ้าหยิบหญ้าเซียนแดงเพลิงมาสักต้นยังทำไม่ได้”
[???]
[ถ้าเจ้าไม่เอา ข้าก็ไม่ให้แล้ว]
“เอา ๆ ๆ ระบบเจ้าอย่าเพิ่งใจร้อน ข้าแค่ล้อเล่นกับเจ้า!”
“…………”