"ขั้นเข้าสู่เซียนขั้นที่สอง?!"
จ้องมองเหยี่ยวเหล็กกรงเล็บที่อยู่เบื้องบน เฉินป้าถวนและพวกพ้องมีสีหน้าหม่นหมองถึงขีดสุด
แม้จะอยู่ขั้นเข้าสู่เซียนเหมือนกัน แต่เฉินป้าถวนกลับสัมผัสได้ถึงวิกฤตอันน่ากลัวยิ่งจากอสูรตัวนี้
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า..."
หลิงหยุนไห่พลันหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง สายตาจดจ้องไปที่เหยี่ยวเหล็กกรงเล็บกลางอากาศ พลางเอ่ยอย่างทะนงตน:
"เหยี่ยวเหล็กกรงเล็บเป็นยอดฝีมือด้านการโจมตีด้วยกาย เกล็ดเหล็กทั่วร่างดาบหอกแทงไม่เข้า กรงเล็บคู่นี้ผ่าพื้นดินแยกขุนเขาได้!”
"พวกเจ้าตระกูลเฉิน รอความตายได้เลย!"
พูดจบ หลิงหยุนไห่ก็เหินกายขึ้นฟ้า เหยียบลงบนหลังอันกว้างใหญ่ของเหยี่ยวเหล็กกรงเล็บโดยตรง
เฉินจ้านเทียนสีหน้าหม่นหมอง: "ป้าถวน เหยี่ยวนี่ช่างน่ากลัวเหลือเกิน สวรรค์! ถึงแม้จะห่างออกไปหลายร้อยเมตร ข้ายังรู้สึกร่างกายจะถูกบดขยี้ให้แหลกเหลว เจ้าสู้มันได้หรือไม่?"
ผู้อาวุโสหลายคนของตระกูลเฉิน ต่างก็มีสีหน้ากังวล
เมื่อเหยี่ยวเหล็กกรงเล็บปรากฏตัว อารมณ์การต่อสู้ของทุกคนพลันถูกบดขยี้ลงทันที
แม้แต่เฉินป้าถวนเอง ภายใต้อานุภาพของเหยี่ยวเหล็กกรงเล็บ ก็ถูกบีบให้ออกอาการกระอักกระอ่วน
เห็นดังนั้น หลิงหยุนไห่ตื่นเต้นยิ่งนัก ชี้ไปข้างหน้าอย่างคึกคะนอง
"จงไป! เหยี่ยวเหล็กกรงเล็บ จงกำจัดพวกมัน!"
"ครี๊ด——"
เหยี่ยวเหล็กกรงเล็บตื่นเต้นสุดขีด ปีกใหญ่ทั้งสองข้างกระพือไม่หยุด ร่อนลงตรงเข้าหาเฉินป้าถวนและพวกพ้อง
เมื่อเหยี่ยวเข้ามาใกล้ แรงกดดันนั้นก็หนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ!
หนักถึงขนาดที่คนทั้งจวนตระกูลเฉินขยับเขยื้อนไม่ได้ แม้แต่การหนีก็กลายเป็นความปรารถนาอันเลื่อนลอย
"เจี๊ยบเจี๊ยบเจี๊ยบ! นี่คือบารมีที่แท้จริงของตระกูลหลิง! เฉินป้าถวน สิ้นหวังแล้วกระมัง?"
"ต่อหน้าอสูรอารักขาตระกูลของข้า พวกเจ้ายังคิดจะขัดขืนอีกหรือ?"