ภายในห้องโถงใหญ่ตระกูลเฉิน แสงเทียนโยกไหวระริก
เฉินป้าถวนและคนอื่นๆ รวมตัวกันอยู่ ไม่หยุดโยนของบางอย่างลงในหม้อใบใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า
เฉินลี่เพิ่งก้าวเข้าไป กลิ่นคาวจัดก็โชยเข้าจมูกทันที
เขาทนไม่ไหวต้องใช้มือปิดจมูก มองไปที่เฉินป้าถวนและคนอื่นๆ
"ท่านพ่อ ท่านถ่ายใส่กางเกงหรือไร?"
มุมปากเฉินป้าถวนกระตุกสองสามที
"พูดเหลวไหลอะไร! ลูกเอ๋ย ดูสิว่านี่คืออะไร"
พูดจบ เฉินป้าถวนก็ยกหม้อน้ำซุปสีเขียวที่ส่งไอควันกรุ่นออกมาจากด้านหลัง
"นี่คือน้ำซุปมังกรพยัคฆ์จอมราชันย์เก้าสวรรค์สิบพิภพ ที่พ่อกับเหล่าลุงของเจ้าช่วยกันคิดค้นขึ้น..."
"ดื่มมันเข้าไป รับรองว่าลูกจะสู้ได้จนฟ้าดินสิ้นสุด ยืนหยัดได้จนทะเลแห้งหินผุ!!"
น้ำซุป "มังกรพยัคฆ์จอมราชันย์เก้าสวรรค์สิบพิภพ" กำลังเดือดปุดๆ พ่นฟองสีเขียวออกมา
เหมือนกับยาพิษของแม่มดเฒ่าอย่างไรอย่างนั้น
ใครจะกล้าดื่ม?
มุมปากเฉินลี่กระตุกอย่างรุนแรง: "ท่านพ่อ ลูกเป็นลูกแท้ๆ ของท่านหรือไม่?"
"พูดอะไรบัดซบ! หากเจ้าไม่ใช่ลูกข้า ข้าจะหาภรรยามากมายขนาดนี้ให้เจ้าได้อย่างไร?"
เฉินป้าถวนเดินก้าวยาวๆ เข้ามา กดบ่าเฉินลี่ไว้ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง:
"ลูกเอ๋ย บรรพชนมอบภารกิจใหญ่ให้เจ้า ย่อมต้องให้จิตใจเจ้าลำบาก ร่างกายเจ้าเหนื่อยยาก หากพ่อไม่คุ้มครองร่างกายของเจ้า จะสมกับที่บรรพชนวางใจได้อย่างไร? จะสมกับที่ชนในตระกูลทั้งหมดวางใจได้อย่างไร?"
"เชื่อฟังพ่อ รีบดื่มให้หมดตอนที่ยังร้อนๆ"