เฉินป้าถวนสั่งให้จัดเตรียมงานเลี้ยงฉลองทันที
สาวใช้และคนรับใช้นับพันคนของจวนตระกูลเฉินลงมือทันที บ้างปีนบันไดแขวนโคมแดงใหญ่ บ้างติดตัวอักษรแห่งความสุขทั่วทุกแห่ง บ้างตกแต่งห้องหอ
ข่าวที่เฉินลี่จะแต่งงานอีกครั้งแพร่สะพัดออกไป
หน้าประตูจวนตระกูลเฉินมีพ่อค้าแม่ค้าขายของใช้ในงานแต่งงานราวกับกราวกรูเข้ามาทันที
“โคมของข้าใหญ่โตและสว่างไสว หนึ่งร้อยดวงแค่หนึ่งเหรียญวิญญาณเท่านั้น!”
“ดูของข้าสิ ดูของข้าสิ สองร้อยดวงแค่หนึ่งเหรียญวิญญาณ ขอแสดงความยินดีกับท่านน้อยเฉินลี่ที่มีภรรยางามอีกคน ขอให้มีบุตรโดยเร็ว!”
“…………”
เฉินลี่อาจจะยังไม่รู้ว่า แค่เพียงเขาเพียงคนเดียว ก็เลี้ยงพ่อค้าแม่ค้าทั้งถนนได้ทั้งเส้นแล้ว
และในขณะที่จวนตระกูลเฉินกำลังเตรียมการอย่างเอิกเกริกเพื่องานวิวาห์ในวันพรุ่งนี้
นอกเมืองปิงฮั่วไปหลายพันลี้ เรือเหาะขนาดเล็กที่ประณีตและงดงามลำหนึ่ง กำลังแล่นอย่างช้า ๆ ท่ามกลางท้องฟ้าเบื้องสูง
ในเรือเหาะ หลิงไป๋สวมผ้าดำคลุมทั้งใบหน้า ส่งเสียงสะอื้นไห้อย่างน่าเวทนาเป็นระยะ ๆ
คนรับใช้ข้างกายกล่าวปลอบ: “ท่านน้อย อย่าเป็นเช่นนี้เลย เหตุใดต้องปิดหน้าเช่นนั้นด้วย?
“ในห้องโดยสารก็ไม่มีใครอื่น...”