ในเวลานี้ เมฆดำปกคลุมเมือง ฟ้าร้องคำรามก้องสะท้านนภา ราวกับวันสิ้นโลกกำลังจะมาเยือน
เฉินลี่เงยหน้ามองท้องฟ้า สีหน้าเรียบนิ่ง เพราะนี่คือคลื่นทัณฑ์สวรรค์ครั้งที่สี่แล้ว เขาคุ้นเคยเสียแล้ว
"แอ๊ว..."
ในเวลานี้ เสียงร้องไห้กังวานใสของทารกดังออกมาจากห้องคลอด
ครืน ๆ ๆ!
พร้อมกันนั้น สายฟ้าฟาดลงมาอย่างเกรี้ยวกราด
ประมาณว่าคราวนี้มีทารกเกิดเพียงคนเดียว ทัณฑ์สวรรค์จึงไม่แข็งแกร่งนัก แต่ก็ไม่เบาบาง เพียงแต่อ่อนกว่าเมื่อเทียบกับหลายครั้งก่อนหน้า
สายฟ้าสีม่วงฟาดลงมา น่าเกรงขามยิ่งนัก
ฮืม!
ในวินาทีที่สายฟ้าฟาดลง เกราะพลังวิชาขนาดยักษ์สีทองก่อตัวขึ้นกลางอากาศเหนือจวนตระกูลเฉิน บนเกราะมีลายค่ายกลลึกลับนับไม่ถ้วนหมุนเวียนอยู่
ปั้ง!
สายฟ้าสีม่วงทองกระแทกลงบนเกราะพลังสีทองอย่างหนัก ระเบิดเสียงกึกก้องกังวานจนแทบแก้วหูแตก
สายฟ้าอาละวาดนี้แปรเปลี่ยนเป็นประกายไฟฟ้านับไม่ถ้วน ไหลวนไปมาบนผิวเกราะพลัง แต่ไม่อาจสั่นคลอนเกราะได้แม้เสี้ยวเสี้ยว
ทัณฑ์สวรรค์ก็นับว่าเป็นนักแสดงเก๋า ครั้งนี้มาก็ไว ไปก็ไว ฟาดไปไม่กี่ครั้ง ท้องฟ้าก็เริ่มสดใส
เฉินลี่อดแอบเยาะเย้ยในใจไม่ได้ ตัวเองนี่ก็ถือว่า ซ้ำ ๆ จนชำนาญแล้ว
นางตำแยปลอม อยู่ในห้องส่งเสียงตะโกนให้กำลังใจ ขาออกมาแล้ว อีกนิดเดียว ตัวออกมาแล้ว หัวก็จะออกมาแล้ว...
นางตำแยจริง ทัณฑ์สวรรค์เพียงเล็กน้อย จะเอาไหนมาเทียบ?
"แอ๊ววว!!!"
ในเวลานี้ เสียงร้องไห้ของทารกดังยิ่งกว่านั้นเล็ดลอดออกมาจากห้องคลอด
"ท่านน้อยเฉินลี่ เป็นบุตรสาวเจ้าค่ะ!" เสียงของนางตำแยดังออกมาจากในบ้าน
เฉินลี่ดีใจในใจ ในที่สุดก็มีลูกสาวเพิ่มอีกคน
เพราะเฉินฝูซู เฉินหยวนป้า และคนอื่น ๆ ต่างก็ซนสุดขีด เฉินลี่จึงปรารถนาลูกสาวแทบขาดใจ
เขารีบก้าวยาวเข้าไปในบ้าน เห็นเซิน ชิงฉือใบหน้าซีดเซียวเล็กน้อย อ่อนแรงพิงหัวเตียง อุ้มทารกหญิงน้อยผู้งดงามราวแกะสลักไว้ในอ้อมแขน
เซิน ชิงฉือลูบเด็กในผ้าอ้อมเบา ๆ น้ำเสียงอ่อนโยน "โอ๋ ๆ ๆ...ที่รักอย่าร้องไห้นะจ๊ะ"
เฉินลี่เดินไปที่เตียง จูบที่หน้าผากของเซิน ชิงฉือ "ชิงฉือ เจ้าลำบากแล้ว"