นักรบยุทธ์: ช่วยสองพี่น้องผู้ตกยากไว้ แล้วข้าบำเพ็ญจนกลายเป็นนักบุญ

ตอนที่ 12 วิชาหลักมังกรไส้เดือน

7 นาที· 1.5K คำ

ขนย้ายข้าวของทั้งหมดเข้าไปในลานบ้าน ยกเว้นฟืนที่กองไว้ในห้องเก็บฟืน ส่วนข้าวสาร แป้ง และเนื้อสัตว์ล้วนเก็บไว้ในห้องครัว

ห้องครัวที่เดิมก็มีพื้นที่ไม่มากอยู่แล้ว ยิ่งคับแคบลงไปอีก

ข้าวต้มข้าวกล้องเดือดปุด ๆ อยู่ในหม้อใบใหญ่ น้ำแกงออกสีเหลืองเล็กน้อย แต่เมื่อเทียบกับโจ๊กผักป่าที่เขากินตอนเพิ่งมาถึงแล้ว นับว่าดีกว่ากันไม่รู้ตั้งเท่าไร

เมื่อเทข้าวต้มใส่ชามแล้ว ชุยอวิ๋นหรงก็หั่นเนื้อชิ้นเล็ก ๆ ลงไปเจียวให้น้ำมันออก จากนั้นใส่ผักป่าที่เก็บมาผัด แล้วค่อย ๆ เติมเกลือหยาบที่เพิ่งซื้อมาเล็กน้อย

กลิ่นเนื้อหอมกรุ่นผสมกับกลิ่นผักป่าลอยออกไปในพริบตา ชาวบ้านหลายคนที่กินเนื้อติดกันมาสองวัน ต่างซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม สูดดมกลิ่นเท้าเหม็นของตนเองพลางกลืนน้ำลายอย่างลับ ๆ

หอมเหลือเกิน!

ต้องรู้ก่อนว่า ชาวบ้านหมู่บ้านสือโถวทั้งปีจะได้กินเนื้อเพียงครั้งเดียวในช่วงปีใหม่ บางบ้านที่มีคนเกียจคร้านทั้งปีอาจไม่ได้กินเนื้อสักครั้ง!

เจ้ากินเนื้อติดกันทุกสามวันเช่นนี้ ใครจะทนไหว?

หลิวอี้ไม่รู้ว่าชาวบ้านเหล่านั้นคิดอย่างไร ต่อให้รู้ก็ไม่ใส่ใจ อยากกินก็ขึ้นเขาไปล่าสัตว์แลกเนื้อเอาเองสิ

เขาคีบเนื้อชิ้นหนึ่งเข้าปาก ไขมันแตกซ่านในปาก รสเค็มหอมเข้มข้น แต่เมื่อเคี้ยวลิ้มรสให้ดี กลับมีรสขมเจืออยู่เล็กน้อย

หลิวอี้ขมวดคิ้วน้อย ๆ เกลือหยาบนี่กินยากเหลือเกิน

ทว่าชุยอวิ๋นหรงกับชุยอวิ๋นชางสองพี่น้องกลับกินอย่างเอร็ดอร่อย นับแต่ถูกลงโทษและเนรเทศมายังชายแดน นี่เป็นครั้งแรกที่ได้กินอาหารอร่อยถึงเพียงนี้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป