ซูชิงหยานปิดเครื่องความเป็นจริงเสมือน แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปชำระล้างร่างกาย
อาบน้ำเสร็จ ผมดำเปียกชื้นสยายลงบนบ่า เธอสวมเสื้อเชิ้ตตัวโหล แล้วนั่งกลับมาที่หน้าคอมพิวเตอร์
หน้าจอค่อย ๆ สว่างขึ้น แบ่งเป็นสองอินเทอร์เฟซคู่กัน
ฝั่งซ้ายคือหน้างานระบบหลังบ้านของฝ่ายนวัตกรรมเทคโนโลยีเครือซู เต็มไปด้วยโค้ด ข้อมูลโมเดล และรายงานโครงการที่จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ
ส่วนฝั่งขวา คือภาพความละเอียดสูงเรียลไทม์ของห้องนอนเวินมู่
เธอเป็นแบบนี้เสมอมา
ระหว่างทำงาน เขียนโค้ด ทำวิจัยพัฒนา เวินมู่ต้องปรากฏอยู่บนหน้าจอเงียบ ๆ เสมอ
แค่เธอหันหน้าไปทางด้านข้างเพียงเล็กน้อย ก็จะเห็นร่างที่คุ้นเคยคนนั้น
...
เวินมู่ใช้ความอดทน เริ่มตรวจสอบห้องนอนที่เขาอยู่มาหลายปีอย่างละเอียดทีละจุด
สิ่งที่ซูชิงยวนพูดเมื่อเช้าไม่เหมือนพูดเล่น เผื่อไว้ก่อน เขาคิดว่าจำเป็นต้องตรวจสอบสักรอบ
คิดว่าน้องสาวคนหนึ่งในหมู่พวกเธอแอบใช้กล้องจุลจิ๋วสอดแนมเขา ความรู้สึกแปลก ๆ ที่พูดไม่ออกก็พลุ่งขึ้นในใจ
เวินมู่เริ่มจากตรวจซอกของตกแต่งหัวเตียง ด้านในโป๊ะไฟติดผนัง มุมกรอบรูปแขวนผนัง
จากนั้นก็ยกมุมที่นอนบริเวณขอบเตียงขึ้น แม้แต่ช่องลมแอร์และฝ้าเพดานก็ไม่ยกเว้น