บทที่ 15 ขาดอีกแค่ตัวสุดท้าย
มองดูปีศาจต้นไม้ที่มีสไตล์ไม่เข้าพวก หลี่อิ่นก็ได้แต่ “?”
ทำไมรู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นบอสไปแล้ว?
เดี๋ยวนะ แกจะฮึกเหิมอะไรนักหนา?
ให้ตายสิ!
ฟันไปอีกดาบ ปีศาจต้นไม้ชั้นยอดก็ยิ่งบอบช้ำ ต่อจากนี้ฟันอีกดาบเดียว มันก็จะกลายเป็นแสงหายไปแล้ว
ว่าไปแล้ว
มันเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
ครั้งนี้มันไม่มีท่าทีคิดจะหนีเลยแม้แต่น้อย
ทั้งที่เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าความตายใกล้เข้ามาแล้ว
ตอนที่ดาบสุดท้ายของหลี่อิ่นฟันเข้าใส่มัน
แววตาของมันพลันเงยขึ้นเล็กน้อย
น้ำเสียงเหนื่อยล้าและเรียบเฉย
“คุณแข็งแกร่งจริง ๆ”
“แต่บทสรุปถูกกำหนดไว้แล้ว สุดท้ายคุณก็จะเป็นเหมือนฉัน...”
-321!
ยามกลายเป็นแสงหายไป แววตาของมันราวกับสายน้ำในฤดูใบไม้ร่วง และคล้ายห้วงน้ำลึก มองจนหลี่อิ่นสะดุ้งโหยง
มันกล่าวทิ้งท้ายว่า “ฉันขอยกเลิกสัญญาระหว่างเรา คุณ...มีสิทธิ์สังหารฉัน...”
“?”
[ติ๊ง!]
[สังหารข้ามขั้นปีศาจต้นไม้ชั้นยอด ได้รับโบนัสค่าประสบการณ์ 10 เท่า!]
[ได้รับบัฟระดับมนุษย์ ระดับราชัน และระดับเทพ!]
[ได้รับค่าประสบการณ์: 70 (สูญเปล่า)]
[ดาบเทวะแห่งการเติบโตได้รับค่าประสบการณ์: 70]
[ได้รับเหรียญทองแดง: 15!]
เสียงดังฉ่า
ของดรอปแล้ว
แต่หลี่อิ่นไม่ได้สนใจ
“เดี๋ยวนะ บอสที่มีสติปัญญาแบบนี้ ฆ่าแล้วทำไมรู้สึกไม่สบายใจเลย”
“โลกหายนะนี่แกวิปริตไปหน่อยหรือเปล่า? บอสแบบนี้มันหมายความว่ายังไง?”
มองแขนของตัวเองดี ๆ ก็เห็นว่ามีขนลุกชันขึ้นมาเต็มไปหมด
ยิ่งไปกว่านั้น บอสตัวนี้ยังเป็นบอสเฉพาะภารกิจ ฆ่าไม่ได้ก็ต้องฆ่า