ไม่ใช่ข้าเก่งเกินไป แต่เกมมันเอาใจคนเติมเงินเกินไป!

ตอนที่ 43 พบกันอีกครั้งกับกุหลาบขาว

6 นาที· 1.5K คำ

บทที่ 43 พบกุหลาบขาวอีกครั้ง

แม้จะรู้อยู่แล้วว่าการเปลี่ยนแปลงที่วิถีศึกษาขั้นที่สี่นำมาจะรุนแรงอย่างยิ่ง

แต่พอการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นจริง เขาก็ยังสงบใจไม่ได้

พละกำลังหนึ่งแสนห้าหมื่น...

ความน่าสะพรึงกลัวระดับนี้ เขาจินตนาการไม่ออกแล้ว!

เพียงแค่เลื่อนขั้นอาณาเขตขึ้นมาเท่านั้นเอง ตอนนี้ต่อให้ไม่อาศัยการกดข่มด้วยขั้นอาณาเขต เขาก็สังหารบอสสีทองได้ในพริบตา!

“...”

“แม่งจะเกินไปแล้ว”

“ยังมีพลังชีวิตอีกด้วย ตอนนี้ต่อให้ฉันนอนอยู่ในโซนวนเวียนหลงทางก็ไม่มีปัญหาแล้ว”

ดูเหมือนเขาจะลืมไป

ว่าสเตตัสของวิถีศึกษาขั้นที่สี่เป็นสเตตัสลำดับที่สี่ต่อจากสเตตัสบอส

ถ้าการเปลี่ยนแปลงไม่ยิ่งใหญ่ แบบนั้นถึงจะเรียกว่าห่วยจริง

ที่จริงแล้ว เส้นทางวิถีศึกษา

ยากมาก

ยังไม่ต้องพูดถึงข้อกำหนดแสนเข้มงวดในการปลดล็อกเส้นทางวิถีศึกษา แค่ชิ้นส่วนความรู้สึกแห่งวิถีศึกษาที่ต้องใช้ในการเลื่อนขั้นต่อ ๆ ไปก็พอแล้ว

บางทีก็ต้องใช้หลายสิบชิ้น แถมยังต้องอาศัยโชคถึงจะได้มา

ด้วยอัตราดรอปแบบนี้

ถ้าเติมเงินไม่ได้ เกรงว่าต้องใช้เวลายาวนานกว่าจะเลื่อนขั้นอาณาเขตขึ้นได้สักขั้น!

ที่จริงแล้ว

สำหรับผู้เล่นบางคน แสงสีทองที่ดรอปเศษวิถีศึกษาต่างหากถึงจะเรียกว่าดรอปครั้งใหญ่จริง ๆ!

ชุดทองอะไรก็ช่าง ต่อให้เป็นชุดทองที่มีสกิลติดมาด้วย ก็ยังไม่มีค่าพอให้เศษวิถีศึกษารองเท้า!

แน่นอน

สำหรับหลี่อิ่น ทุกอย่างกลับตาลปัตร การดรอปเศษวิถีศึกษาสำหรับเขาถือว่าห่วยมาก

หลี่อิ่นเปิดสเตตัสขึ้นมา ชื่นชมสเตตัสปัจจุบันของตัวเองอีกครั้ง

【ผู้เล่น: หลี่อิ่น (สูงสุด)!】

【วิถีศึกษาขั้นที่สี่: ชิงจันทร์!】

【เลเวล: 41】

【ค่าประสบการณ์: 10/4100】

【พลังชี่: 2,560,000!】

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป