ผู้ช่วยทัพเมืองหนิงย่วน?
เสิ่นเย่หรี่ตามองไป ทอดสายตาลงบนเต็นท์สีขาวเล็ก ๆ ที่ส่งเสียงมาจากไม่ไกล
เบื้องหลังป้อมไป๋เฟิง ส่วนใหญ่เป็นเต็นท์เล็ก ๆ ไว้ให้โจรภูเขาพักผ่อนและเก็บสินค้า
เต็นท์แบบนี้มีอยู่มากมาย และทั้งด้านหน้าและด้านหลังก็ไม่มีช่องระบายอากาศ
หากบุ่มบ่ามเข้าไป มีโอกาสสูงที่จะถูกปิดล้อมสังหาร
กลับกลายเป็นว่า การต่อสู้กลางแจ้งมีโอกาสรอดชีวิตมากกว่า
"แคร่ก!"
ความคิดของเสิ่นเย่ยังไม่ทันขาด อาวุธมีคมของโจรภูเขาก็ฟันลงมาจากข้างกาย
คมมีดเฉือนผ่านเต็นท์สีขาวเล็ก ๆ ด้านหลังของเสิ่นเย่
โจรภูเขาชักดาบจะฟันอีก เสิ่นเย่ยกเท้าเตะเขากระเด็นไปหลายจั้ง
แต่ทันทีที่เตะโจรภูเขาออกไป
กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกไม้ก็ลอยมาจากด้านหลัง
เสิ่นเย่สูดจมูกแล้วหันไปมอง
ภายในเต็นท์ที่เพิ่งถูกโจรภูเขาฟันขาดด้วยดาบเดียว
กลับมีหญิงสาววัยงามนับสิบคนที่ไม่ได้สวมเสื้อผ้าปกปิดร่างกาย พากันซบไหล่พิงกัน หลบซ่อนอยู่ในมุมตัวสั่นเทิ้ม
ในหมู่พวกนาง ไม่น้อยที่แต่งหน้างดงาม แต่ที่เหมือนกันคือ รูปร่างหน้าตาล้วนน่ารักน่ามอง
เพียงแต่ว่า
สิ่งที่ทำให้เสิ่นเย่รู้สึกแปลกใจคือ บุคลิกของหญิงเหล่านี้ ตรงกันข้ามกับสตรีบ้านดีโดยสิ้นเชิง
กลิ่นอายที่ผ่านประสบการณ์มามากมาย ไม่ใช่หญิงธรรมดาจะมีได้
เพียงชั่วพริบตาเดียว เสิ่นเย่ก็รู้ได้ทันทีว่า หญิงเหล่านี้ล้วนเคยผ่านชีวิตในเรือนโคมแดงมา
แต่...
ในป้อมโจรแห่งหนึ่ง จะมีหญิงโสเภณีมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร?
เสิ่นเย่ไม่ทันได้คิดมาก โจรภูเขาอีกคนก็ใช้ดาบใหญ่ฟันใส่หัวของเขา