บทที่ 36 สัตว์เพิ่มอีกหนึ่งตัว ใกล้สวนสัตว์เข้าไปอีกก้าวแล้วหรือเปล่า?
......
「ให้อยู่...อยู่ที่นี่เหรอ?」
หลินเฟิงมองโจวหมิ่น ตาเบิกกว้างขึ้นกว่าเดิม
เดิมทีเขาคิดว่าโจวหมิ่นจะพาแพนด้ากลับไป ส่วนเขาก็จะไปดูต่อว่าจะขุดโสมอูหลิงในที่รกร้างยังไง
「คุณหมอโจว ตอนเช้าผมเพิ่งบอกผู้อำนวยการหวังไปเอง ที่นี่เป็นฟาร์ม ไม่ใช่สวนสัตว์」
「ฉันรู้ว่านายพูดอะไรไป」
โจวหมิ่นถอนหายใจ ก่อนจะหยิบกระดาษพิมพ์แผ่นหนึ่งออกจากกระเป๋าแล้วยื่นให้
「นี่คือรายงานตรวจร่างกายอย่างละเอียดที่ทำไว้ที่ศูนย์ตอนตีสอง นายดูตรงนี้สิ—ระดับคอร์ติซอล」
หลินเฟิงรับมาเหลือบดู หลังตัวเลขมีลูกศรสีแดงชี้ขึ้นอยู่
「สูงกว่าระดับปกติมากกว่าสองเท่า」โจวหมิ่นใช้นิ้วแตะตัวเลขนั้น
「ตรวจตอนตีสอง มันเอาแต่ตบซี่กรงเหล็กทั้งคืน ไม่กินไม่ดื่ม อัตราการเต้นหัวใจอยู่ที่ 106 ครั้งต่อนาที」
เธอหยุดไปครู่หนึ่ง
「เมื่อกี้ตรวจในลานบ้านนาย อัตราการเต้นหัวใจอยู่ที่ 72 ครั้งต่อนาที ระดับออกซิเจนในเลือด 98 เปอร์เซ็นต์ ส่วนคอร์ติซอลฉันตรวจตรงนี้ไม่ได้ แต่ดูจากพฤติกรรม ตอนนี้กลับมาอยู่ในระดับปกติแล้ว」
หลินเฟิงไม่ได้ตอบ
โจวหมิ่นลดเสียงลงเล็กน้อย
「หลินเฟิง มันท้องแก่แล้ว อีกสองถึงสามสัปดาห์ก็จะคลอด ปฏิกิริยาจากความเครียดในช่วงนี้ไม่ใช่แค่อารมณ์เสีย ระดับคอร์ติซอลที่สูงต่อเนื่องจะทำให้เลือดไปเลี้ยงรกไม่พอ ถ้าเบาหน่อยก็คลอดก่อนกำหนด ถ้าหนักก็ลูกตายในท้อง」
「ถ้าฉันพามันกลับไป มันก็จะอาละวาดอีก วันนี้มันยังตบสลักสเตนเลสหักได้ พรุ่งนี้ก็อาจชนประตูกรงเหล็กทะลุ」
「ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมา มันก็อาจตายทั้งแม่ทั้งลูก」