เพลงค่อย ๆ ดำเนินมาถึงช่วงท้าย
น้ำตาของผู้ชมแทบจะไหลจนแห้งเหือด
จำนวนคนในห้องไลฟ์เพิ่มขึ้นด้วยความเร็วที่น่ากลัว
นักเรียนจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามาในห้องไลฟ์ของรายการ «เสียงใหม่พลังแกร่ง»
พนักงานในห้องควบคุมรายการตาแดงก่ำ รีบรายงานข่าวดีให้ผู้กำกับตู้ฟังว่า “ผู้กำกับ! จำนวนคนในห้องไลฟ์ทะลุหนึ่งล้านแล้ว!!!”
พนักงานฝ่ายประชาสัมพันธ์ส่งเสียงดังยิ่งกว่าเดิม “อันดับหนึ่งในการค้นหายอดนิยมบนเวยปั๋วคือเพลง ‘ปีเหล่านั้น’ ของซูหว่านเหอ... เดี๋ยวก่อน! ขึ้นหน้าแรกแล้ว!”
“ในห้องไลฟ์ก็เหมือนกัน!”
“จำนวนคนยังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ! ต้องขยายระบบรองรับแล้ว ไม่งั้นล่มแน่!”
ความตื่นเต้นของตู้จื้อซินถูกประโยคสุดท้ายสาดน้ำเย็นใส่จนมอดลงทันที
เขารีบพูดว่า “เร็ว! เร็วเข้า!”
อารมณ์ที่ปลดปล่อยออกมาถูกเปล่งผ่านเสียงร้อง ก่อนจะดิ่งวูบลงอย่างฉับพลัน ความรู้สึกที่ขึ้นลงอย่างรุนแรงกระจายไปทั่วสมองของผู้ฟัง
ซูหว่านเหอร้องต่อด้วยเสียงสะอื้น
เวลานั้น หยาดน้ำตาหยดหนึ่งเอ่อขึ้นจากหางตา ไหลลงมาตามแก้มอย่างช้า ๆ จนกระทั่งหยดลงมา
หลังพายุสงบลง ก็เหลือเพียงความเงียบสงบ
ค่ำคืนที่มืดมิด เงียบงัน และเย็นเยียบ กลับถูกเธอขับร้องออกมาอย่างแผ่วเบาเป็นพิเศษ:
“อยากบอกเธอเหลือเกิน บอกว่าฉันไม่เคยลืม”
“คืนนั้นดวงดาวเต็มฟ้า คำสัญญาใต้ห้วงเวลาคู่ขนาน”
“หากได้พบกันอีกครั้ง ฉันจะกอดเธอไว้แน่น”
“กอดเธอไว้แน่น...”
เมื่อโน้ตสุดท้ายสลายหายไป ผู้ชมที่ตื้นตันจนพูดไม่ออกต่างจมอยู่ในห้วงอารมณ์ที่ตกค้างอยู่นาน