บังเอิญว่าศิลปินทั้งสองคนอยู่ที่นี่พอดี
เฮ่อเหวินไปที่ห้องหนังสือ หยิบตารางงานหลายชิ้นที่เพิ่งจัดเตรียมเสร็จออกมา
ซูหว่านเหอกำลังคุยกับเจียงเวิ่นเหย่เรื่องกระแสในวงการบันเทิงช่วงนี้
เฮ่อเหวินเดินออกมาแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ว่างข้าง ๆ อย่างใจเย็น “เวิ่นเหย่ ช่วงนี้นายมีงานถ่ายหนังเรื่อง《ลึกเข้าไปในป่าทึบ》อย่างเดียว ช่วงนี้ก็อย่าออกงานบ่อย รายการวาไรตี้นอกจากงานโปรโมตที่จำเป็นแล้วก็ไม่ต้องไป”
เจียงเวิ่นเหย่พยักหน้า “เข้าใจแล้ว นักแสดงต้องมีความลึกลับบ้าง”
เฮ่อเหวินหยิบสมุดสี่เล่มจากมือแล้วยื่นให้เขา “ตารางงานหลังถ่าย《ลึกเข้าไปในป่าทึบ》อยู่ในนี้หมดแล้ว”
เจียงเวิ่นเหย่จ้องสมุดในมือเฮ่อเหวินพลางนิ่งเงียบ ส้มที่ปอกค้างไว้ครึ่งผลในมือก็หยุดชะงักไปด้วย
“ฉันดังระดับนี้แล้ว ทำไมยังมีงานเยอะขนาดนี้อีก?”
ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าตัวเองยังไม่ดัง เลยต้องขยันทำงาน จะได้พักสบาย ๆ ตอนดังแล้ว
ที่ไหนได้ พอดังขึ้น งานกลับเพิ่มไม่ลด ตอนนี้เจียงเวิ่นเหย่เสียใจสุด ๆ เสียใจมากจริง ๆ
เฮ่อเหวินเหลือบมองเรียบ ๆ ไม่พูดอะไรสักคำ เจียงเวิ่นเหย่ก็รู้สึกผิดจนใจไม่ดี รีบรับสมุดมาแล้วไม่พูดอีก
เขาก้มหน้า สีหน้าห่อเหี่ยว
ซูหว่านเหอก็สีหน้าไม่ค่อยดี มองเอกสารอีกหลายชิ้นในมือเฮ่อเหวินพร้อมกระตุกมุมปาก
เห็นแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นของเธอ
ซูหว่านเหอถอนหายใจ “เอามาเถอะ”
พอเปิดดู สีหน้าชอบใจก็เผยออกมาทางแววตา
ไม่เปลี่ยนนี่นา!
ยังเป็นงานพรีเซนเตอร์ไม่กี่ชิ้นที่พูดถึงครั้งก่อนนี่เอง ตกใจหมด นึกว่าจะเพิ่มงานมาอีกหลายชิ้นเสียแล้ว